Rzucasz perły przed..
Na forum już było jak ten prosty aparat działa.

Grzegorz Nowak Zanim Złamano Enigme rozszyfrowano rewolucję.isbn 978-83-7399-425-6 sam t2 = 1300str.

Wyszła świetna książka autorstwa Generała Zacharskiego pt.Kody Wojny. Nasze pipsztoki były podsłuchiwane oraz dekodowane od początku do końca. świetna lektura.

Drobna korekta do opisu zdjęcia w pierwszym poście: widoczna na zdjęciu Enigma to nie jest sprzęt używany przez Kriegsmarine a przez niemieckie statki handlowe w czasie wojny. Na U-botach były używane Enigmy 4ro a później 6cio wirnikowe. Czasami - później coraz częściej - stosowano "podwójne kodowanie" i początkowo używano do tego najpierw Enigmy "handlowej" a nastepnie "bojowej". Wg procedur niemieckich sam "bojowy" aparat Enigmy nie mógł się znajdować na widoku nawet w kabinie radiooperatora a już w żadnym wypadku nie wolno go było fotografować. Standardowo "maszynka" była zamykana w szafie pancernej i wyjmowana tylko na czas obróbki danych. Kodowanie i dekodowanie było wykonywane głównie przez pierwszego lub/i drugiego oficera, (rozkazy specjalne tylko przez dowódcę), operatorzy (głównie podoficerowie) najczęściej nie mieli do niej dostępu. Sama obsługa Enigmy była podobno dziecinnie prosta a głównym problemem w eksploatacji to były żarówki sygnalizacyjne. I to jest informacja z pierwszej ręki czyli od jednego z operatorów, który przeżył. Rozmawiałem z nim kilka lat temu, jak jeszcze był na tym świecie.
W czasie wojny były stosowane rożne systemy kodowania, mało znane są systemy japońskie i amerykańskie, gównie z tego powodu, że niektóre nadal są .....niejawne.

sp9nrb pisze:

Grzegorz Nowak Zanim Złamano Enigme rozszyfrowano rewolucję.isbn 978-83-7399-425-6 sam t2 = 1300str.

Książka bardzo ciekawa -tyle że jest to historia walki wywiadów polskiego i bolszewickiego jeszcze przed próbami złamania maszynowego kodu "enigmy".
Pozdrawiam
Janusz SP8OOB

Nic się nie zmienił. Zmieniły się środki. Kiedyś pisano piórem gęsim, dziś drukarką komputerową. Kiedyś za pocztę lotniczą robił gołąb a dziś jakieś takie duże gołębie. Kiedyś podsłuchiwano szklanką dziś podrzuca się pluskwę nawet z oczami. Krety nie wyginęły i mają się dobrze, ciekawskich nie brakuje. A szyfrowanie maszynowe kluczem publicznym i indywidualnym to tylko mamienie użytkowników.

Alfred Price "Narzędzia mroku".

Narzędzia mroku - opis wydawcy (Wydawnictwo Dolnośląskie):

Książka opowiada o zmaganiach w dziedzinie radiolokacji, radionawigacji oraz zakłócania radarów i urządzeń łączności radiowej podczas drugiej wojny światowej. Walka radioelektroniczna miała wówczas wpływ przede wszystkim na nocne działania brytyjskiego RAF i niemieckiej Luftwaffe. Autor poświęca mniej uwagi dalekowschodnim teatrom działań wojennych, bo walka radiolokacyjna na dużą skalę zaczęła się tam toczyć dopiero pod koniec wojny. Wspomina jednak o jej poważnej roli w najdramatyczniejszym wydarzeniu wojny na Pacyfiku: użyciu jako radarów zapalników amerykańskich bomb atomowych. Bohaterami książki są przede wszystkim pracujący na potrzeby brytyjskiego (później także amerykańskiego) lotnictwa naukowcy i specjaliści od wywiadu oraz wysocy rangą oficerowie RAF-u i Luftwaffe.

Data ukazania się w księgarni: 2016.01.04

Ten pan Zacharski to chyba był szpiegiem GRU w USA . Złapany przez CIA został wymieniony na sławetnym moście https://www.google.pl/amp/s/wiadomosci.onet.pl/swiat/kulisy-legendarnej-wymiany-szpiegow-sprzed-lat/c3vj1.amp Według historyków z lewa i prawa to taki trochę "bajkopisarz"

Koledzy szukacie sensacji typu co panna Krysia miała pod spódniczka. Ludzie którzy przy tym robili byli tak wytresowani, że nawet w trumnie trzymali język za zębami. Ci którzy piszą o tym, to z reguły tylko piszą. Nie po to jest okres karencji w dokumentach 50, 100 lat czy na wieczność. Lepiej zobaczcie co może zrobić biały wywiad, wywiad gospodarczy. A jak wygląda ochrona, przy nieświadomości domorosłych dziennikarzy czy przy masowym zatrudnianiu obcych.

sp9nrb pisze:

Grzegorz Nowak Zanim Złamano Enigme rozszyfrowano rewolucję.isbn 978-83-7399-425-6 sam t2 = 1300str.

Nowik.
Jak ktoś ma do sprzedania pierwszego Nowika - niebieskiego - to chętnie odkupię.

MAciek

Czy możliwe jest, że niemieckie służby radio-goniometryczne tropiły posiadaczy odbiorników superheterodynowych szukając sygnału promieniowanego przez oscylator lokalny takiego radia ? Oraz, że bardziej świadomi ówcześni radiosłuchacze wybierali odbiorniki o bezpośrednim wzmocnieniu, obawiając się namiaru na sygnał oscylatora lokalnego ? Ja to zasłyszałem z opowieści jeszcze w XX wieku. to i odbiornik reakcyjny nie był bezpieczny - po przekroczeniu progu wzbudzenia reakcji...

Aż tak źle nie było. Mimo nadajnika na P602aI nie mówiąc już o czymś do zdalnego sterowania ne 27.140 to nic złego oprócz utraty linii telefonicznej wyglądającej jak antena niż złego mnie nie spotkało. A że parę osób pytało sąsiadów. Wtedy takiej obstrukcji nie było.
2. Radionamierzanie w tamtych czasach było o wiele prostsze bo najwięcej zakłóceń produkowały motocykle i samochody ale ile ich było.
3. Techniczne środki bardzo często zabezpieczały donosicieli. Oficjalnie informowano, ze służby namierzyły a nie sąsiad szklanką usłyszał.
4. W tamtych czasach bardzo popularne na KF i średnich były anteny ramowe. Wielkość - na szerokość chłopa. Po wynalezieniu anten ferrytowych anteny ramowe straciły popularność. Te anteny były dość sprawne i kierunkowe. spokojnie można je było ukryć pod ubraniem.
5. Niejednokrotnie nie niszczono "wrogich radiostacji" a prowadzono obserwację bo można było uzyskać więcej danych.
6. Ochrona tajemnicy w tamtych czasach to likwidacja wykonawców, później likwidacja likwidatorów. zostawało 3 lub czterech ludzi którzy znali temat i/lub jakieś dobrze zamaskowane archiwum.
7. Też czytałem książeczki z serii "TYGRYS" gdzie rzeczywiście były opisywane wydarzenia prawie na bieżąco.

Namierzanie przez Niemca w szerokim płaszczu na antenie kierunkowej jest opisane w powieści (niemal jestem pewien) Kolumbowie rocznik 20. Napisana w latach 1955–1956, a wydana w 1957, więc jeszcze przed wiarą w cuda elektroniki l 60-80.

Nasłuch / wykrycie heterodyny? Żebyśmy w legendy miejskie nie popadli, granice fizyki są jakie są.
Nie wiem czy nie na tym forum, Anglicy mieli jakies wyniki w l 50-60 ale w bardzo małej odległości.

Z tamtych lat. Dziadek posiadał radio Pionier. I uczciwą antenę drutową na dwóch sosnowych żerdziach. A najlepszą ochroną bezpieczeństwa dziadka przed natrętnymi ciekawskimi był pies Czaruś. Biały kundel z ostrymi ząbkami. Dzięki temu nie było chętnych do sprawdzenia czego słuchał dziadek i czy Czaruś ma naprawdę ostre zęby.

EI2KK pisze:

[quote=sp9nrb]
7. Też czytałem książeczki z serii "TYGRYS" gdzie rzeczywiście były opisywane wydarzenia prawie na bieżąco.

'Tygrysów' przeczytałem tylko kilka, nasz sąsiad to kolekcjonował, na początku lat 70tych miałe tego około 300 sztuk.. potem się przeprowadziłem i nie utrzymywaliśmy kontaktu, niestety, człowiek już nie żyje.. jednak nie kontunuowałem czytania tej serii, za bardzo mi komunistyczną propagandą podchodziła ,)

Myślisz że to tam mogłem przeczytać o kodowaniu opartym o tekstach uczonych się na pamięć przez szyfranta?[/quote]

A dlaczego nie? Przecież tekst piosenki to piękny klucz szyfrujący. A w wersji regionalnej. Sama radość. Szyfrowanie według książki tylko zamiast książki treść piosenki. Łatwe i proste.

Co do tygrysów. Gdybyś je dzisiaj przeczytał to byś się zdziwił jak wiernie oddawała rzeczywistość. Za bardzo nie mogły kłamać bo to były wydarzenia bieżące a więc dość szeroko znane.

EI2KK pisze:

[quote=sp9nrb]Z tamtych lat. Dziadek posiadał radio Pionier. I uczciwą antenę drutową na dwóch sosnowych żerdziach. A najlepszą ochroną bezpieczeństwa dziadka przed natrętnymi ciekawskimi był pies Czaruś. Biały kundel z ostrymi ząbkami. Dzięki temu nie było chętnych do sprawdzenia czego słuchał dziadek i czy Czaruś ma naprawdę ostre zęby.

Jestem przekonany, że Niemcy najmniej przejeliby się Czarusiem.. chyba że już opuściliśmy okres wojny..[/quote]

Czasy powojenne a Czaruś wiedział za co dostawał miskę.

Dla ciekawskich. Heterodyna odbiornika lampowego to ponad 80 V anody i około 1ma prądu anody. To już jest około 80 mW. Jeżeli to się rozlazło po przewodach to było słychać na co najmniej na kilkaset metrów o ile nie na kilka kilometrów.

sp9nrb pisze:

Dla ciekawskich. Heterodyna odbiornika lampowego to ponad 80 V anody i około 1ma prądu anody. To już jest około 80 mW. Jeżeli to się rozlazło po przewodach to było słychać na co najmniej na kilkaset metrów o ile nie na kilka kilometrów.

Ale mnożąc napięcie anodowe (stałe) 80 V i prąd anody (stały) 1 mA to otrzymujemy moc traconą na anodzie. Niewiele to się ma z mocą w.cz. W lampowych heterodynach napięcie w.cz. na anodzie to kilkaset mV - góra pojedyncze V.

SP5WCX pisze:

[quote=sp9nrb]Dla ciekawskich. Heterodyna odbiornika lampowego to ponad 80 V anody i około 1ma prądu anody. To już jest około 80 mW. Jeżeli to się rozlazło po przewodach to było słychać na co najmniej na kilkaset metrów o ile nie na kilka kilometrów.

Ale mnożąc napięcie anodowe (stałe) 80 V i prąd anody (stały) 1 mA to otrzymujemy moc traconą na anodzie. Niewiele to się ma z mocą w.cz. W lampowych heterodynach napięcie w.cz. na anodzie to kilkaset mV - góra pojedyncze V. [/quote]


I to wystarczało do wysterowania siatki 2 mieszacza? Weź zmierz dla ciekawości? Masz na czym. W tamtych czasach nawet nie było czym za bardzo zmierzyć, ale kawałek drutu dołączony do sekcji heterodyny pozwalał zagwizdać sąsiadowi w radiu.

Heterodyna ze starego Pioniera była do namierzenia w promieniu około kilometra. Szczególnie gdy pracowała na falach krótkich. Do namierzenia bez większych problemów.
Mało kto wie, ale analogiczny problem występował z słuchaniem "wywrotowych stacji" w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. Dlatego tez częstotliwości nadajników RFE i RS były tak dobierane by na częstotliwościach większych o 465 kHz (początkowo takze 110 kHz) pracowała jakaś stacja dalekopisowa lub inna radiofoniczna. Często takie stacje celowo uruchamiano by "osłaniać" odbiorców.
W czasie okupacji odbiorniki do specjalizowanych nasłuchów wykonywanych przez AK były budowane niemal zawsze w dobrych metalowych obudowach. Konstruktorzy wiedzieli w czym problem bo Falkenhorn nie miał idiotów. Na szczęście tak okupanci jak bezpieka dała sobie w pewnym momencie spokój z "polowaniem"....
Jednego takiego podoficera z Falkenhorna oprowadzałem po Muzeum Powstania warszawskiego. Służył w tym czasie w Warszawie. Był bardzo wzruszony po wyjściu z ekspozycji, mimo swoich ponad 95 lat...