Forum Krótkofalarskie PKI

brawo, jesteś bezbłędny!

Szkoda, że kolega "zebuu" usunął swój pierwszy post..

Bo o swoich błędach mało kto lubi mówić.
Za to cudze wytykają przy każdej okazji.

Szkoda, bo jako początkujący uczeń z ciekawością obserwowałem, czy pojawią się jakieś konkretne porady

I dobrze zrobił,sam doświadczyłem reakcji jednego młodego i stażem i wiekiem opluwając innych (mnie też) gdy zabrakło mu argumentów na swoje nadawanie bez przerw .Nie ma ludzi którzy nie robią błędów są tylko tacy co uważają że nie robię błędów.Mnie się też zdarzają i z tego nie robię tragedii.

zebuu pisze:

Chciałbym się podzielić tym co uważam za błędy ,które ograniczyły mi możliwość rozwoju. Mimo iż od około 2 lat robię łączności cw nie potrafię "pójść" dalej
i zaczynam szukać przyczyn problemu.
Zatrzymałem się w miejscu .

Pierwsza rzecz to to ,że uczyłem się pisząc na kartkę. Pisząc na papier bez trudu odbieram 25 grup. Bez pisania rzadko odbieram znak krótkofalarski np
SP0XXX w tym tempie za pierwszym razem .
Wniosek nie odbieram tylko piszę co słyszę.

Druga rzecz odradzam naukę fonetyczną którą mi ktoś doradził .
Dla tych ,którzy nie wiedzą o czym mówię wyjaśnię . W necie spotkałem się z zapisem fonetycznym znaków i niektórych tak się nauczyłem . Teraz mi to przeszkadza.
A a zoot
B booo ta ni ka
D dooo li na
K kooo la nooo
Chyba już wszyscy wiedzą o co mi chodzi.

Nie mam problemów z sukcesywnością ale w żaden sposób nie mogę pokonać powyższych barier. Tak naprawdę bardziej przeszkadza mi ta fonetyka niż zapis ołówkiem .

Może ktoś z kolegów opisze swoje błędy .
Może ktoś z kolegów też taki etap przechodził i w jakiś sposób rozwiązał ten problem.

Pozdrawiam

Z tego co pamiętam to program RufzXP pomaga powiększyć pamięć na znaki do tego stopnia, że człowiek jest w stanie buforowac kilka odebranych liter i nie pisac na kartce. Z fonetyki wydaje mi się, że wyjdziesz sam. ale w żaden sposób nie jestem ekspertem. Sam zatrzymałem sie na etapie poznawania literek, którego nie jestem w stanie przeskoczyć.

Nie rozumiem ....ktoś odbiera 25 grup i ma jakiś problem......połowa czytających to forum chciałaby odbierać 25 znaków i pewnie uważali by się za Mistrzów Świata. No chyba, że chodzi o 25 znaków, a nie grup. Nie trzeba się było uczyć głupot, bo nie bardzo mogę dostrzec podobieństwo miedzy a zoot,a tita.

Jeśli chodzi o pisanie tego co się słyszy to mam ten sam problem.
Oczywiście znak, raport QTH, opis aparatury, byle nie za długi i QWX oraz kilka słów zapamiętam, ale już z rozmową na CW otwartym tekstem mogę mieć problem bez kartki.
To wynika, moim zdaniem z kłopotem z podzielnością uwagi.
Jeśli się zastanawiam nad sensem, tego co jest nadawane, to zaczynają uciekać odbierane literki.
Kiedyś potrafiłem zbuforować w pamięci całą linię grup 5 znakowych, nadawanych w tempie szybszym niż pisanie i zakończyć pisanie jak się już radiogram skończył, a w tym samym okresie mogłem mieć kłopot z odbieraniem na słuch otwartego tekstu.
Mam dyplom RCC zrobiony na telegrafii, ale w dużej części z pomocą kartki i długopisu.

To pokłosie nauki metodą Koha, ale nie znam lepszej metody.
Z wymiany doświadczeń wiem że wielu telegrafistów tak ma i myślę trzeba by osobno wyćwiczyć odbiór tekstów na słuch, co oczywiście jest do zrobienia.
Można sobie nadać softem do nadawania tekstów jakąś książkę i słuchać tego choćby w samochodzie. To powinno pomóc.
Osobną kwestią jest odbiór na klawiaturę, żeby umieć szybko zapisać na komputerze to co się odbiera.
I nie tylko jak w zawodach znak i raport, tylko dłuższe kawałki.

No a słuchanie na dwóch stacjach jednocześnie, tłukąc łączności na CQ i szukać jednocześnie mnożników na drugim radiu - są tacy co to potrafią.

Zgadzam się w całej rozciaglosci .

Bogusławie i Marcinie mam wrażenie że coś przegapiliśmy ,otóż jako amatorzy musimy z czegoś zrezygnować czy rezygnujemy z wolnego czasu na rzecz CW czy utrzymujemy stan na przykład tylko do zawodów pewnej klasy .Sam utrzymuję tempo 25gr i nie staram się tego przekraczać a wręcz stosuję zasadę jak korespondent nadaje 10gr odpowiadam 10gr mimo że słychać że korespondent nadaje z automatu i nigdy nie prowokuję do szybszego nadawania.W myśl starej zasady poco się spieszyć bo tylko pośpiech produkuje błędy.

Może ktoś źle translatorem przetłumaczył i z tłumaczenia "Mój błąd to nauka CW" wyszło to co wyszło
To może tłumaczyć "zniknięcie" parówek ale wątek został

Ale ciebie to nie dotyczy jesteś zakochany w FM

Grzegorzu.
Masz rację.
Ja z tą swoją telegrafią nic nie robię poza łącznościami.
Tu moje skromne umiejętności supełnie wystarczają i jest to sporo wiecej niż 25 grup/min.
Dłuższe pogaduszki na SSB / FM.
Mam też inne zainteresowania, równie czasochłonne a doba i życie są krótkie .

Jeden lubi ogolone a inny zarośnięte. A forum jest dla wszystkich. A zwłaszcza taki bezpański topic.

Dlaczego bez pański off-topik ,masz taki pogląd i zapatrywania to tylko twoja sprawa.

Marcinie kiedyś mogłem konkurować z innymi ale kopalnia i przeciągi zrobiły swoje teraz to jestem cieniem samego siebie ,coraz mniejsza rozdzielczość dźwięku i selektywność ale jakoś daję radę nieraz popracować w zawodach.

Z fonetyki wychodzi się szybko, to tylko kwestia ćwiczeń. To samo odbiór bez zapisu. CW booki bardzo w tym pomagają. Codzienna dawka słuchania bardzo ułatwia wyćwiczenie i utrzymanie umiejętności później. Jeśli ktoś ma zamiar prowadzić rozmowy otwartym tekstem na CW, to chyba zestaw cwbooków jest najkrótszą drogą do tej umiejętności. Tak mi się wydaje.
Zapis do komputera prowadzi do wyrobienia automatu, który będzie robił ten zapis poza świadomością. To są bardzo silne nawyki. Miałem okazję porozmawiać z jednym z kolegów za granicą. Ten człowiek zademonstrował mi odbiór otwartego tekstu do komputera w tempie 30WPM. Rzecz w tym, że to był tekst po polsku (puscilem mu cwbooka), a on jest Brytyjczykiem, po polsku nie umie nic. Na całą stronę w Wordzie były tylko dwa błędy!
Się da. Niedowiarkom pokażę przykład Ewy SQ6SEC oraz znanych nam kolegów z kółeczka QRQ. Trzeba chcieć i ćwiczyć. Do mistrzostwa nadal mi daleko, ale powiedzmy, że pewien pierwszy etap mam za sobą i coś mogę na ten temat powiedzieć.

Zwróćcie proszę uwagę na to, co napisał Bogusław SP7IVO.
Ćwiczenie odbioru słuchowego jest najefektywniejsze gdy się je trenuje na pasmach.
Czyli inaczej mówiąc "wejdź odbiornikiem na dwie stacje pracujące otwartym tekstem i staraj się czytać".
Może z początku nie pójdzie to najlepiej, ale nie zapisuj, absolutnie!
Po jakimś czasie zaczniesz czytać większość wyrazów zanim zostaną nadane całe.
Zacząć należy od stacji polskich, a dopiero później znając język lub chociaż slang, innych.
Tyle z mego osobistego doświadczenia, bo chociaż nie znam angielskiego, ale odbieram angielskie
wyrazy zanim zostaną nadane całe, po prostu z samej ich "melodii".
Myślę, że Bogusław się ze mną zgodzi w tej kwestii.

Zbigu.
Święta racja,
tyle że ciężko poświęcić tyle czasu, żeby samymi pogaduszkami czyli żuciem szmat na telegrafii, dojść do perfekcji. Z boku kuszą DX-y, zawody czy majsterkowanie, nie mówiąc o innych hobby. Nie wspomnę o pracy, czy rodzinie.
CW booki można ćwiczyć w czasie, gdy nie jesteśmy przy stacji, np jadąc w trasie samochodem.
Wszysttkiego po trochu i umiejętności powrócą, lub się pojawią.

Ale czy taki CW-book ma treści nagrane z pasma?
Bo jeśli tak, to OK, ale jeśli to są ćwiczebne telegramy,
to śmiem powątpiewać w ich dużą skuteczność.
"Samo życie" i tego warto się trzymać.

"Cw-book" jest fantastyczny do nauki otwartego tekstu na słuch, dlatego że można sobie ustawić w nim czas, tempo i wybrać temat (nie mówiąc o kształcie sygnału czy wysokości tonu). Korzystając z programu ebook2cw, konwertowałem na telegrafię artykuły dotyczące budowy urządzeń radiowych, czasem wpisy z forum z interesującym mnie tematem, a czasem po prostu całe rozdziały różnych książek. Dobrze jest dobierać sobie tempo i trudność tekstów do aktualnych możliwości i stopniowo podwyższać poprzeczkę. Z tekstu, przed zamianą na telegrafię, trzeba zamienić w jakimś edytorze litery polskie ("z ogonkami) na "zwykłe", ja zamieniałem również kropki na końcu zdania na znaki równości, a niektóre znaki interpunkcyjne, jak średnik, dwukropek, cudzysłów itd wywalałem całkiem. Używałem do tego celu notepada, bo notatnik zostawiał mimo wszystko ukryte znaki co skutkowało czasem nadawaniem nieczytelnych "krzaczków". Oprócz tego trzeba oczywiście trenować na paśmie, ale chcę podkreślić, że "cw-booki" są nieocenione, przynajmniej na początku. Kto trenował z nimi, wie o czym piszę...