Zwał go jak zwał, chodzi o dobre zrozumienie że musimy się zdecydować na określony sposób pracy anteny. Tak jak pisałem powyżej:
- opcja 1: Radiale rezonansowe nad ziemią (elevated radials) - dostrojone do częstotliwości pracy i umocowane na wysokości, jak pisał Kolega, co najmniej 0,1 Lambda. Radiale muszą być dostrojone do pasma, a jeśli wertikal jest wielopasmowy (np. posiada trapy) to powinny być zastosowane oddzielne radiale do każdego pasma, tak jak w antenie CP-6 Diamond. Przy poprawnej symetryzacji, prądy (a zatem i promieniowanie) wibratora i radiali są równe.
- opcja 2: Radiale na ziemi lub zakopane (buried radials, ground radials): Promieniuje tylko wibrator, system radiale/ziemia służy tylko do zamknięcia obwodu anteny przy jak najmniejszych stratach mocy (=jak najmniejsza impedancja). Radiale takie nie są rezonansowe, długość nie ma dużego znaczenia, byle pokrywały teren nad którym rozciąga się większość pola EM anteny (promień około 1/4L). Oczywiście najlepiej byłoby ten cały obszar wyłożyć gęstą siecią radiali, siatką metalową itp. Najbardziej krytyczny (największe prądy) jest obszar bezpośrednio wokół punktu zasilania anteny, dlatego stosuje się tam czasem pełne pokrycie (blacha), lub dodatkowe krótkie promieniste radiale które zwiększają "gęstość" pokrycia terenu przewodnikami.
Opcja 1 daje dobrą sprawność, a opcja 2 też, pod warunkiem zastosowania wielu radiali (co najmniej 16, ale w praktyce czasem stosuje się tylko 8 ).
Jeżeli chodzi o radiale położone na ziemi a zakopane, to radiale z gołego drutu, płytko zakopane, są lepsze, gdyż zapewniają niższą rezystancję od każdego punktu padania fali, przez ziemię, do najbliższego radiala.
W radialach położonych na ziemi, prądy będą przebywały dłuższą drogę, mianowicie do najbliższego punktu gdzie radial ma połączenie z ziemią, Jeżeli jest on z przewodu izolowanego to dopiero punkt taki będzie w przyłączu przy fiderze (jeżeli jest uziemiony) przez co wystąpi dodatkowa rezystancja strat.
Czasem (błędnie) niektórzy uziemiają wertikal porządnym, głębokim uziomem ale tylko w miejscu zasilania. Prądy muszą więc przebywać drogę przez ziemię od punktu padania aż do uziomu, przez co występują znaczne straty, zmniejszające sprawność anteny. Rozwiązanie takie jest akceptowalne tylko dla anten wysokomowych (albo gdy grunt to zasolone bagno).
Przeciwwaga (counterpoise) to - jak zauważyłem - termin często używany do określania sposobu zamknięcia obwodu anteny przeważnie wysokoomowej (1/2 lambda, nirezon.LW) za pomocą jednego lub kilku przewodów biegnących zwykle po ziemi (np. pod anteną) dający przyzwoitą skuteczność (gdyż impedancja takiej przeciwwagi nie stanowi problemu przy i tak znacznej impedancji samego promiennika. Odwrotnie jest przy antenie ćwierćfalowej która ma niską impedancję - dziesiątki omów). Pozdrawiam, Aleks SP9SOY
