Forum Krótkofalarskie PKI

Czasem myślę czy jest sens w pogoni np. za zyskiem stosować anteny np. w paśmie 2m o impedancji przykładowo 25,28 czy 100 Ohm lub jeszcze innej i robić dodatkowy trud poprzez układ dopasowania który wprowadzi dodatkowe straty czy użyć anteny 50 Ohm-owej i prosty balun powietrzny.

Co za dwuznaczny tytuł tematu.
Ale naprawdę, myślałem, że to post kogoś z ZG albo przynajmniej Komisji Finansowej będzie.
Nie było przecinka, i myślałem, że tłumaczy się to na "Straty, które wprowadzą dopasowanie"... bo ja też starej daty interneciarzem jestem i że przecinka czy "alta" wcisnąć zapomnę.

Każda skrzynka baloon czy nawet pi - filter wprowadza straty , najlepiej zestroić antenę w okolicy nadawania odłączyć skrzynkę , pi - filter i zmierzyś SWR . Moja delta pionowa o dł 42 mb. ma swr 1,2 max od 40 do 15 m.

Ale on pisze o paśmie 2m a to już UKF .Jeżeli masz możliwość językową (niemiecki) to sugerował bym przeczytać Matrina DK7ZB dość dobrze opisuje zależności oporności anteny do jej zysku ,szumu i odporności na zakłócenia polecam.

Grześ translatorem robiłem a translatorem to o tyłek.. no niemieckiego.. akurat nie u mnie.

Chodzi mi dokładnie ile "w plecy" otrzymamy poprzez transformację 1dB, 2, 0.5 ??

Nie mam z tym problemu bo co nie rozumiem to mam przysięgłego tłumacza z niemieckiego i ona mi pomaga ,jak znajdę ten plik z tłumaczeniem to podeślę.

No fakt , ale jeszcze nie spotkałem opisu różnic w stratach na 15 m i 2 m. straty wynikają głównie z pojemności indukcyjności a więcej z ich wielkości . 73

Nie pamiętam ile ale jest to znikome do zysku chyba coś do 1dB ale głowy nie dam bo dawno to było a moja pamięć zaczyna z racji starości szwankować.

Osobiście jestem zwolennikiem anten 50 Ohm własnie z tego powodu.

Straty te można zmierzyć. Największe straty wprowadza duże niedopasowanie i związane z tym odbicia, które w połączeniu ze stratami na feederze radykalnie zmniejszają moc wypromieniowaną przez antenę.
Polecam lekturę bardzo dobrego materiału na ten temat na stronach ARRL - dokument w języku angielskim.
W praktyce oznacza to, że stumetrowy odcinek takiego sobie kabla RG58 w połączeniu z WFS 1:2 sprawia, że ze 100W z transceivera do anteny dotrze 40W.
Najlepsze efekty daje dopasowana linia drabinkowa, która w zakresie KF (do 30MHz) ma straty, które nie przekraczają 1dB (czasami nawet jeszcze mniej) na każde 100m długości. Gdy prowadziłem testy na wsi i zasilałem antenę (impedancja około 250Ω) linią drabinkową (około 300Ω) a potem w to miejsce wstawiłem RG58 (niedopasowane, dociągałem skrzynką antenową przy transceiverze), różnica na reversebeacon przekraczała 6dB - przy linii drabinkowej sygnał był silniejszy.

Oto cytat z ww. dokumentu:


Tłumaczenie - Właśnie zainstalowałeś dipol całofalowy na KF. Do zasilenia go używasz linii drabinkowej 300 lub 450Ω, która ma straty około 0,5dB przy 30MHz (przyp. tłum. - wartość bardzo przeciętna dla 30m, można uzyskać mniejsze!). Opracowałeś antenę antenę na pasmo 10m i dowiedziałeś się o tym, że jej impedancja wyniesie 4500Ω (przyp. tłum - bywa i więcej, ale to jest przeciętna wartość dla anten end fed), co odpowiada WFS równym 10:1 na linii drabinkowej. To całkiem źle, prawda? Nie tak szybko. Na podstawie wykresu 1 (przyp.tłum - zawartego w materiale, obejmującego dodatkowe straty spowodowane wysokim WFS w funkcji strat przy pełnym dopasowaniu) wiedząc o tym, że straty przy najlepszym dopasowaniu wynoszą 0,5dB, dodatkowe straty wynikające z niedopasowania wyniosą 0,9dB. Zatem całkowite straty na systemie zasilenia anteny wyniosą 1,4dB. A to wcale nie tak źle. Zatem wystarczy wstawić symetryczną skrzynkę antenową (przyp tłum - taką, która zawiera balun 1:1 na 50Ω oraz symetryczne dopasowanie z 50Ω na wysoką impedancję) przy transceiverze i można z powodzeniem nadawać!

Zatem koncepcja anteny, w której dipol był zasilany linią drabinkową z użyciem symetrycznej skrzynki jest jedną z najlepszych opcji dla prostych anten. Z przykrością muszę stwierdzić, że obecnie sprzedawane skrzynki antenowe są tylko paskudną protezą. W takich skrzynkach filtr "T" dopasowuje 50Ω do innej impedancji, a za którym stoi prosty symetryzator na małym rdzeniu ferrytowym. To NIE jest to samo.

Tak jest, te wszystkie MFJ'ty to tylko namiastka "trans match'a"

No Wiesz może jestem idiotą w 74 r uzyskałem licencję czy później zmieniły się prawa fizyki . Jeśli tak to jestem otwarty na nauki
. Mni dx

SP8ILF a gdzie ja napisałem że jesteś ....... ,zwróciłem tylko uwagę że piszemy o 2m i na tym kończę a licencję mam od 66r. i jutro minie 50lat jak ją posiadam.

Nie każde. Wyjątkiem jest na przykład MFJ-974HB.
Różnica między MFJ-974HB a moją MFJ-941E przekraczała 4dB na korzyść symetrycznej - na tej samej linii!



Dodam jeszcze jeden fakt - wyższa impedancja oznacza wyższe napięcie w.cz. i mniejsze natężenie prądu. Powietrze jest dobrym izolatorem, a zatem prosta linia drabinkowa zrobiona z linek miedzianych 2mm kw dopasowana do 400Ω z powodzeniem przenosi 500W w całym zakresie KF. Amerykanie pisali o tym, że podobne linie przenosiły full legal limit, czyli ponad 1kW do anteny. Podobne linie drabinkowe o nieco większych przekrojach stosowano w nadajnikach profesjonalnych, które miały moce rzędu 5-10-30kW.

Linia drabinkowa z powodzeniem nadaje się do zasilania anteny rombowej i taka kombinacja była stosowana przez pół wieku w profesjonalnej radiokomunikacji dalekosiężnej. Teraz widać dlaczego to miało sens - antena rombowa charakteryzuje się wysoką impedancją.

Z uporem maniaka spytam jeszcze raz czy fizyka na 2- ch metrach jest inna niż na 15-stu . 73

Marcinie w kwestii akurat tej skrzynki MFJ-974HB przyznaję Ci całkowitą rację.
Niestety to tylko wyjątek, szkoda!

Grześ zlituj się zadałem wg. mnie proste pytanie CZY DŁ FALI NA 10 M PODLEGA INNYM PRAWOM NIŻ NA NP. 40 M ??"

Czy możesz zejść ze mnie nie mam zamiaru z Tobą dyskutować i odpowiadać na Twoje pytanie i koniec kropka.Czy to Ci wystarczy .