Forum Krótkofalarskie PKI

Na razie w stoczni w Radomiu wyprodukowali lotniskowiec. Niestety mają opóźnienie, bo siły zbrojne San Escobar zamówiły kolejne okręty. Frachtowiec musi poczekać, będzie później.

Jak Słońce Peru przehandlował/zlikwidował nasze znane stocznie to nie dziwie się że koledzy przenieśli(reaktywowali się) się do Radomia. Lotniskowce to duże graty(zanurzenie)będzie problem ze spływem do Bałtyku, no chyba że pójdą drogą przez Prypeć do Czarnego. Z frachtowcami to już będzie bułka z masłem, w sekcjach ciężarówkami do Elbląga i nowym przekopem w mierzei Wiślanej na Bałtyk. Na bank da radę i będzie cacy.
____________
Greg SP2LIG

Pierwsza aktywność
Spakowałem się szybko, wziąłem moją 817ktę, w walizce oprócz zasilacza także mały wzmacniacz, dwie składane anteny i klucz. I kopie wszystkich papierów. Nic nadzwyczajnego. Po długiej kolejce do stanowisk celnych w końcu wyszedłem z dwiema walizkami z terminala i wsiadłem do taksówki. Stary fiat Mirasa, który u nas nazywał się 125p, dowiózł mnie na miejsce.
Okazało się, że nie wziąłem przejściówek do zasilania, bo w San Escobar mają inne gniazdka. Jutro ma przyjechać cały ładunek ekspedycji. Ojciec przyleci wieczorem. Dowiedziałem się, że jednak będziemy nadawać z wyspy La Isla Bonita – wojskowi z pobliskiego poligonu w Santo Domestos w ostatniej chwili zaprotestowali i nie wolno nam będzie nadawać z okolic Esperal. Ale ja, pod moim znakiem – mogę. Wystawiłem na parapecie składany vertical, na 14 i 18MHz słyszę całe południe USA i południe Europy. Poszedłem do recepcji, wypożyczyłem przejściówkę i za chwilę się uaktywnię na 14MHz na telegrafii. Stary jeszcze leci, zrobię mu niespodziankę. Niechby i sto łączności było.

ku er zet kropka com
W hotelowym pokoju, na odrapanym stoliku leży niewiele mniej odrapane FT817, obok tani plastikowy klucz, wzmacniacz i zasilacz. 14.025, CW, wąski filtr, split na 1kHz i jedziemy. 100W do anteny, lampka nieco przygasa, tak tylko trochę.
CQ CQ DE H5/SP5… UP 1 UP 1 PSE K
dwa wywołania i … są pierwsze stacje. Na razie czterech Rosjan, dwóch Amerykańców z potężnym sygnałem. Wszystkie kreski na wyświetlaczu. Robi się coraz gęściej, odpowiadam kolejnemu z nich:
K2… 5NN TU QRZ?
Słyszę jeden jazgot ale jakoś daje się wyłapywać poszczególne stacje, chociaż przyznaję, że to wcale nie jest proste. Powolutku. Tylko spokojnie.
W7A? PSE AGN
Co jakiś czas jakiś patałach narzeka i nadaje QRQ! Sam se QRQ, co z tego, że odbieram szybciej. Kurde jakbym potrafił szybciej nadawać, tobym nadawał. W końcu jest. Jedziemy dalej, to dla nich będzie szkoła cierpliwości. Co drugą łączność podaję cały znak i upominam pile up.
DE H5/SP5… UP 1 QRZ? K
Czegoś takiego jeszcze nie słyszałem – pół amatorskiego świata już woła, drugie pół albo jeszcze nie wie, albo dopiero zaraz zacznie. Loguję do komputera i widzę komentarze na dxclustrze. PIRATE, FB CALL i tym podobne. W końcu kilka komentarzy ucina dyskusję – z ich azymutów wynika, że naprawdę jestem tutaj. Elementarne drogi Watsonie. Nagle do mnie dociera ważna rzecz – przecież nie napisałem o wyjeździe na qrz.com! Nadałem PSE QRX 3 MIN, wstawiłem stosowną poprawkę. Co za czasy, dziś krótkofalowiec chyba nie istnieje bez wpisu w Internecie.

Ale te eskobary się szybko nadmuchały i szybko pękły tym samym. To jak z przebojem puszczanym zbyt często

Ale ekspedycja pojechała, wstaw zamiast San Escobar dowolną wyspę z top 10, efekt ten sam. Uniwersalne.

Jako kierowca bolida red-seiko z radiostacją na pokładzie też mógłbym zostać bohaterem i autorem podobnego cyklu ale brak mi zdolności literackich.

LOTW dla novice'a
Wróciłem do radia i cały czas robiłem łączności, z przerwą na szybki obiadek. Włoski wzmacniacz się trochę zagrzał i wentylatory rzewnie zawodziły. Pile up dochodził do 10kHz a sygnały - do końca skali. Najszybciej zorientowali się Amerykanie, Rosjanie i Niemcy. Po kolei stacja za stacją wpisywałem ich do logu. Zaczynało zmierzchać, gdy w końcu ogłosiłem QRT. Największą radość sprawiła mi łączność z dwoma polskimi novice’ami. Sygnał był słaby, ledwo ich odbierałem, trzeba było uciszać pile up, ale udało się wydłubać obu SO. Gdy wrzuciłem łączności do LOTW okazało się, że obaj młodzi już zdążyli zgłosić swoje logi. Obie łączności są już potwierdzone. Właśnie to lubię w pracy z dzieciakami – oni nie tylko ogarniają nowe technologie, ale także potrafią z nich sensownie skorzystać. Już się miałem zbierać na lotnisko po ojca i kolegów, ale w ostatniej chwili zajrzałem na forum. Tam aż się kurzyło od dyskusji na temat mojej aktywności.
- Dlaczego tylko na telegrafii?
- Co to za gówniana ekspedycja? Tylko tyle pracują?
- Czy oni nadają QRP?
- Co to za beznadziejny operator, który tak wolno nadaje! Zmienić operatora!
- Kiedy będzie fonia i RTTY?
- Dlaczego tylko jedno pasmo, ja chcę wszystkie oczka!
I tak dalej, i tym podobne. Od razu humor mi się poprawił, bo przecież ekspedycja się jeszcze nie zaczęła. To tylko moja własna aktywność, dla własnej radochy, dla zabawy radiem. Najwięcej dymu na forum robili ci, którzy nawet nie próbowali wołać. A nie próbowali, bo nie znają telegrafii. Trzeba się było nauczyć!
W sumie szkoda, że im nie odpisałem w tym stylu, pal diabli ostrzeżenie. Jadę po starego a jutro instalujemy się na wyspie. Tam dopiero będzie się działo.

Instalacja
Ojciec wylądował. Odebraliśmy ze składu celnego palety ze sprzętem. Zero cła, bo wszystkie dokumenty załatwiliśmy wcześniej, tylko trzeba było to odebrać osobiście w kompletnym składzie klubu. Dostaliśmy pozwolenie radiowe do ręki i wskazane miejsce skąd klub ma nadawać. Okazało się, że przeprawa promowa nie wchodzi w rachubę, ale dzielne siły zbrojne San Escobar w ramach przeprosin za wygonienie z okolic Esperal załatwiły nam przewóz na pokładzie okrętu. Podjechaliśmy na umówione miejsce w porcie, ale nijak nie mogliśmy ich dostrzec. W końcu okazało się, że przewiozą nas na wyspę zakupioną w Polsce korwetą klasy Gawron. Nikt jej nigdy nie zobaczył i nie zobaczy – taki ma kamuflaż.

Zasilanie
Wylądowaliśmy na wyspie, dotarliśmy na miejsce. Właściciele posiadłości przywitali całą naszą grupę z uśmiechem, zabraliśmy się za instalację. Miejsca mało, ale udało się powiesić sześć anten drutowych. Rozwinęliśmy składany stacker, pionowanie masztu skończyło się tuż przed zachodem słońca. Niby wszystko dobrze, ale nie oznaczyliśmy kierunku na selsynach obrotnicy. Diabli by to wzięli! Ojciec chciał już całość demontować, przestawić i montować z powrotem. Wyperswadowałem mu rozwiązanie prostsze – niech zawoła i ustawi antenę na najsilniejszy sygnał. Tak też zrobił. Na razie zaczął małą mocą. Okazało się, że nie można podkręcić więcej niż kilowat, bo wysiada zasilanie. Tak to jest, gdy nie ma trzech faz a jedynie smętne 120V 60Hz i transformator. Ostatecznie stwierdziliśmy, że całą aktywność zrobimy na agregacie. Mamy zapas paliwa. Także tego zimowego, do spożycia po godzinach.

Harmoniczne
Zanim ojciec zaczął mocno wołać, dołączyłem mój transceiver ze wzmacniaczem do delty i zacząłem nadawać. Zdziwiły mnie bardzo silne zakłócenia na dwudziestce. To się bardzo rzadko zdarza, nasze wzmacniacze mają normalnie czysty sygnał. Zaglądam ojcu przez ramię i słucham, a tu niespodzianka. Ojciec pracuje na dwóch pasmach jednocześnie. Nadajnik od starej stoczterdziestki jest tak przygotowany, by miał potężny sygnał drugiej harmonicznej. Ojciec nadaje na 7005 mocą 3kW i słychać go także na 14010. Tylko odrobinę słabiej. Jednocześnie. Słucha na dwóch odbiornikach i podaje raporty typu K2TTT/7 5NN K2KAC/14 5NN. Robi po dwie stacje za jednym zamachem!
Wtem coś mnie tknęło – przecież sporo anten pracuje także na trzeciej harmonicznej. Ustawiłem odbiornik na 21016 i słucham pile upu. Wrzucam do logu, ojciec widzi wpisy i odpowiada już w komplecie:
W1AW/7 5NN R1DX/14 5NN SP5DXMAN/21 5NN
Kiedyś widziałem jak gościu nadawał na siódemce z Grubego Stefana i mu się na 21 deiksy zgłaszały, ale na trzech pasmach – tego jeszcze nie było!
Nagle kolega powiedział, że na CW na 28021 też mamy pile up, ale on telegrafii nie rozumie.
R-140 to świetny nadajnik, wszędzie go słychać – pomyślałem.

Przy korwecie klasy Gawron zaplułem monitor.

Aktywność
W końcu udało mi się przewiesić tę deltę w taki sposób, by silny sygnał z Grubego Stefana mi za bardzo nie przeszkadzał. Zacząłem wołać na fonii. Oczywiście natychmiast pojawił się wielki pile up, ale to już standard. Propagacja była taka sobie. Najwięcej słyszałem hamsiaków z USA, sporo było też Rosjan. Kolega informatyk powiedział mi, że uruchomił automatyczne wrzucanie logów ekspedycji prościutko do LOTW. Poinformowałem o tym wszystkich zainteresowanych. Pile up stał się jeszcze gęstszy, komentarze na dxclustrze nie pozostawiają wątpliwości.
A ja tymczasem zrobiłem Afganistan i Gwatemalę, a oprócz tego całe mnóstwo Amerykanów i Rosjan. Fajną niespodziankę zrobili ludzie z klubu – skierowali osączarkę na nas i po zawołaniu złożyli nam króciutkie życzenia. Zaraz po nich jakiś dekiel na nas komentował, że my to chyba nadajemy QRP. Jakie to szczęście, że ojciec tego nie słyszał. Dostałby zawału.

Pomoc
Mieszkańcy zainteresowali się naszym skromnym poletkiem antenowym, przychodzą, pytają się, rozmawiają. Nie było żadnego „idiota Polacco” ale fajne, rzeczowe pytania o hobby, o to, co robimy, gdzie nas słychać.
Jak to gdzie. Wszędzie! Czasami w telewizorach też.
W San Escobar jest jeszcze analogowa telewizja i podobno jednemu z sąsiadów zakłócamy gdy nadajemy pełną mocą na 28MHz. Przewidziałem i to, założony zestaw kilku pierścieni ferrytowych na kabel antenowy u tego mieszkańca rozwiązał problem.
Te wszystkie problemy jednak niewiele znaczą wobec pomocy. Otóż okazało się, że właściciel pobliskiej piekarni ma jakieś urządzenie z Europy, które potrzebuje naszego trójfazowego zasilania i posiada naprawdę duży transformator. Pożyczył nam tę wielką skrzynię i odpowiednio grube kable. Lokalny elektryk podłączył nam zasilanie prosto z przyłącza. Staremu się oczy zaświeciły, bo nareszcie można podkręcić wysterowanie. Ustawiliśmy antenę na Japonię, wysterowanie prawie na max i stary szaleje na 14MHz, tym razem na fonii. Aż czuć, że oni się tam cieszą, bo mogą nas odebrać na jakimś krótkim verticalu na parapecie. Tutaj jest mało zakłóceń i rewelacyjnie słychać. Mojemu koledze przypomniały się czasy CB Radia w Polsce i fantastycznej propagacji na 11m. No to tutaj jest jeszcze lepiej. Wieczorem wypiliśmy za tych CBstów, którzy poznali lepszy świat radiowy i nie zawahali się z niego skorzystać. A teraz nikt nie powie, że my nadajemy QRP.

Spacer
Tyle tych łączności , aż trzeba było zrobić sobie przerwę. Wyszedłem na balkon, oglądam przepiękny krajobraz. To wszystko mi ucieka, gdy siedzę przed radiem! Zebrałem się i poszedłem na spacer po niewielkiej wyspie. Zaczęło już zmierzchać. Szedłem powoli, podziwiając nadzwyczajne widoki. Nagle z zamyślenia wyrwało mnie co dziwnego – skąd u mnie w głowie myśl: SP5X? AGN. Że co? Rozejrzałem się. Nic nie słychać. Czy to ze mną coś nie tak? Za długo przy radiu?
W końcu zauważyłem – latarnie uliczne przygasają a świetlówki w dwóch okolicznych domach pobłyskują w takt nadawania. Uff. Ze mną jest wszystko w porządku, a anteny i wzmacniacze działają poprawnie – pomyślałem.

P_iter pisze:

Przy korwecie klasy Gawron zaplułem monitor.

Rozumie że hasło "Gawron" totalnie zbulwersowało Ciebie, tyle lat płacisz podatki które idą psu na budę. Zdradz tajemnicę w czym Tobie zawinił monitor ???
_____________
Greg SP2LIG

SP2LIG pisze:


Rozumie że hasło "Gawron" totalnie zbulwersowało Ciebie, tyle lat płacisz podatki które idą psu na budę. Zdradz tajemnicę w czym Tobie zawinił monitor ???

Sformułowanie "Oplułem monitor" stosuje się w internetach w przypadku skrajnego rozbawienia - "Oplułem monitor (ze śmiechu)"
Wot, internet.

Pile-up zelżał,czas na moje QRP. SQ8.... Marcin, odbierz.....oddam Ci wszystkie moje......8 PIW

Monitor niczemu nie zawinił. Zwyczajnie padł ofiarą mojego niepohamowanego spazmu śmiechu. Tak już w życiu jest, że najmniej winni dostają najmocniej. Z drugiej strony, mogłem jeszcze wylać kawę na komputer, więc i tak mam się z czego cieszyć.

Awaria
Pożyczony transformator niestety trzeba było oddać. Wróciliśmy do pracy na agregacie, bo lokalna instalacja nie wytrzymuje takiego obciążenia. Możemy działać tylko z jednym wzmacniaczem i to też na jedną trzecią gwizdka. Cały czas czuję się nieswojo. Co będzie jak się ten agregat zepsuje? W domu jest zapasowy, tutaj – nie. No i wykrakałem.
Akurat kończyłem nadawanie na 21MHz na fonii, gdy nagle zasilanie zdechło. Na szczęście wszystkie wzmacniacze mają podtrzymanie wentylatorów z akumulatora, udało się nie ugotować lamp. Jedyny wyjątek to driver czyli takie maleństwo na dwóch rogatych GU81M. Szklana lampa się niczego nie boi. Przełączyłem zasilanie na sieciowe przez nasz transformator, który zachowuje się tak sobie przy 60Hz i pływającym napięciu. Lepsze to niż nic, znowu jesteśmy w eterze. Ruch jak zwykle, ale widać, że sygnał spadł. Więcej mocy nie można, bo napięcie bardzo spada. Wyszedłem z pokoju radiowego, na zewnątrz koledzy już próbują uruchomić agregat ponownie. Niestety silnik się całkiem rozsypał. Wał korbowy wyszedł przez rurę wydechową.

Detroit
Niedostatek energii dawał się nam bardzo we znaki. W agregacie zdechł silnik i nie ma jak go naprawić. Tutaj nie ma takich silników. Miejscowi są jednak bardzo pomocni, sąsiad przyszedł z małą karafką lokalnego specjału Fuego Caliente (spirytus 500% + mielone żyletki + papryka mocniejsza niż sambal) i powiedział nam, że być może znajdzie się sposób. Mają niedaleko stary, bardzo duży agregat awaryjny, który można uruchomić i powinien dać radę. Poszliśmy na miejsce, na zardzewiałej przyczepie z daszkiem stoi zamocowany totalnie zjechany silnik marki Detroit. Wiedziałem, że Detroit było miastem motoryzacji, ale nie wiedziałem, że takie silniki produkowali. Dwanaście wielkich garów. Miejscowi powiedzieli, że ten silnik najpierw złomowano w USA, skąd kupili go do Nigerii, potem z Nigerii przyjechał tutaj jako złom. Mechanikom udało się go naprawić i od czasu do czasu go odpalają, gdy prądu zabraknie. W sezonie huraganowym jest gotowy do pracy od zaraz. Trzeba przewieźć, ale czym?
Na podwórku stoi najstarsze Mitsubishi Montero, które u nas nazywa się Pajero. Tam musi się nazywać inaczej, bo po hiszpańsku to słowo jest … powiedzmy, że brzydkie. Samochód przy tej przyczepie z agregatem wygląda komicznie. Właściciel jednak podjechał, zaczepił i powoli zaholował na miejsce. Odczepił, potem pojechał po beczkę z paliwem, dowiózł węże, bardzo gruby kabel z zaciskami, jakieś narzędzia. Ojciec wyjrzał przez okno i krzyknął:
- Oo taki silnik był na statku przy agregacie, silnik główny to był Doxford!
Kolega przetłumaczył, miejscowy coś odpowiedział, kolega znowu przetłumaczył:
- Doxford też był do kupienia z Nigerii, ale za duży. Ten jest w sam raz.
Ciekawe jak oni to bydlę odpalą.

SP5XMI pisze:

Fuego Caliente

Muszę zapamiętać. Ty też zapamiętaj!