#1331576 18.04.2013 17:24:45
Balon SEBA-1 "Stratosferyczny Eksperymentalny Balon Amatorski" - próba pobicia rekordu wysokości
Jeśli warunki pogodowe pozwolą, 4 maja o godzinie 11:00 czasu lokalnego, z lotniska Gliwickiego Aeroklubu wystartuje balon stratosferyczny. Będzie to próba pobicia rekordu świata w wysokości bezzałogowego lotu balonu, który aktualnie wynosi 44.3 km nad poziomem morza. Start odbędzie się w ramach projektu "z Gliwic w Kosmos" realizowanego od czerwca 2012 roku.
Przygotowania do startu trwały przez zimę, odbyło się kilka lotów testowych - które pozwoliły przetestować elektronikę i oprogramowanie. Nadajnik umieszczony w kapsule, będzie w czasie rzeczywistym - przy pomocy fal o długości 70cm przesyłał na Ziemię informacje o jego aktualnej pozycji, wysokości, temperaturze panującej wewnątrz kapsuły oraz napięciu baterii. Odbiór danych będzie realizowany przez dziesiątki radioamatorów w całej Europie, następnie odebrane dane będą przesłane za pomocą sieci Internet do centralnego serwera, gdzie każdy będzie mógł je oglądać za pomocą zwykłej przeglądarki internetowej wpisując adres http://spacenear.us/tracker/?filter=SP9UOB
Największym problemem, z którym trzeba się zmierzyć podczas misji tego typu jest masa ładunku użytecznego, oraz jego dokładna izolacja termiczna. Na wysokościach tego rzędu panuje już praktycznie kosmiczna próżnia (ponad 98% ziemskiej atmosfery jest poniżej) oraz temperatury sięgające -70 stopni Celsjusza. Misje stratosferyczne są przedsionkiem do podboju kosmosu, pozwalają sprawdzać i doskonalić możliwości techniczne. Ze względu na stosunkowo niskie koszty tego typu przedsięwzięć również agencje pokroju NASA bardzo chętnie korzystają z balonów stratosferycznych do celów testowych. Wysłanie 1 kg ładunku przy pomocy balonu stratosferycznego jest ponad sześćdziesiąt razy tańsze niż wysłanie takiego samego ładunku na niską orbitę okołoziemską. Koszt balonu oraz gazu to ok 1 tys zł, miejsce dla 1 kg w rakiecie może kosztować nawet 200 tysięcy dolarów.
Lateksowy balon, napełniony będzie wodorem - najlżejszym gazem, i podczas startu będzie miał średnicę ok 2m, wraz ze wzrostem wysokości różnica ciśnień będzie rozpychała lateksową powłokę do średnicy ponad 20m (jest to rozmiar sporego domku jednorodzinnego), po czym balon - nie wytrzymując naporu gazu zostanie rozerwany, a kapsuła opadnie na Ziemię na małym spadochronie. Ze względu na przewidywaną dużą odległość pomiędzy miejscem startu, a lądowania - nie planujemy poszukiwania kapsuły. Dotychczas nie udało się odzyskać tylko dwóch kapsuł, przy czym miejsce spoczynku jednej z nich jest znane (30 metrowy świerk w rezerwacie na Słowacji) - jednak nie ma możliwości jej zdjęcia. Drugi ładunek spoczywa prawdopodobnie gdzieś w Morzu Czarnym. Pozostałe ładunki zostały odnalezione przez ekipy poszukiwawcze lub przez przypadkowych przechodniów.
Nadajnik telemetryczny o mocy 10 mW umieszczony w kapsule balonu (masa całkowita 37 gramów) będzie pracował emisją RTTY na częstotliwości 437.600 MHz USB (+/- dryft termiczny ok 10 kHz) 50 bodów, shift 470 Hz, 7n1. Do odbioru telemetrii należy zastosować program dl-fldigi. Szczegółowa instrukcja konfiguracji oprogramowania znajduje się na stronie http://sp9uob.verox.pl/rtty_tracking.html
Zapraszamy do nasłuchów i podsyłania telemetrii, tradycyjnie dla wszystkich stacji które przyślą kartę QSL z nasłuchem specjalna karta QSL, a dla stacji które odbiorą i podeślą ramkę z rekordową wysokością - specjalny dyplom wydany przez akademicki klub krótkofalowców SP9PDF.
Jeśli warunki pogodowe pozwolą, 4 maja o godzinie 11:00 czasu lokalnego, z lotniska Gliwickiego Aeroklubu wystartuje balon stratosferyczny. Będzie to próba pobicia rekordu świata w wysokości bezzałogowego lotu balonu, który aktualnie wynosi 44.3 km nad poziomem morza. Start odbędzie się w ramach projektu "z Gliwic w Kosmos" realizowanego od czerwca 2012 roku.
Przygotowania do startu trwały przez zimę, odbyło się kilka lotów testowych - które pozwoliły przetestować elektronikę i oprogramowanie. Nadajnik umieszczony w kapsule, będzie w czasie rzeczywistym - przy pomocy fal o długości 70cm przesyłał na Ziemię informacje o jego aktualnej pozycji, wysokości, temperaturze panującej wewnątrz kapsuły oraz napięciu baterii. Odbiór danych będzie realizowany przez dziesiątki radioamatorów w całej Europie, następnie odebrane dane będą przesłane za pomocą sieci Internet do centralnego serwera, gdzie każdy będzie mógł je oglądać za pomocą zwykłej przeglądarki internetowej wpisując adres http://spacenear.us/tracker/?filter=SP9UOB
Największym problemem, z którym trzeba się zmierzyć podczas misji tego typu jest masa ładunku użytecznego, oraz jego dokładna izolacja termiczna. Na wysokościach tego rzędu panuje już praktycznie kosmiczna próżnia (ponad 98% ziemskiej atmosfery jest poniżej) oraz temperatury sięgające -70 stopni Celsjusza. Misje stratosferyczne są przedsionkiem do podboju kosmosu, pozwalają sprawdzać i doskonalić możliwości techniczne. Ze względu na stosunkowo niskie koszty tego typu przedsięwzięć również agencje pokroju NASA bardzo chętnie korzystają z balonów stratosferycznych do celów testowych. Wysłanie 1 kg ładunku przy pomocy balonu stratosferycznego jest ponad sześćdziesiąt razy tańsze niż wysłanie takiego samego ładunku na niską orbitę okołoziemską. Koszt balonu oraz gazu to ok 1 tys zł, miejsce dla 1 kg w rakiecie może kosztować nawet 200 tysięcy dolarów.
Lateksowy balon, napełniony będzie wodorem - najlżejszym gazem, i podczas startu będzie miał średnicę ok 2m, wraz ze wzrostem wysokości różnica ciśnień będzie rozpychała lateksową powłokę do średnicy ponad 20m (jest to rozmiar sporego domku jednorodzinnego), po czym balon - nie wytrzymując naporu gazu zostanie rozerwany, a kapsuła opadnie na Ziemię na małym spadochronie. Ze względu na przewidywaną dużą odległość pomiędzy miejscem startu, a lądowania - nie planujemy poszukiwania kapsuły. Dotychczas nie udało się odzyskać tylko dwóch kapsuł, przy czym miejsce spoczynku jednej z nich jest znane (30 metrowy świerk w rezerwacie na Słowacji) - jednak nie ma możliwości jej zdjęcia. Drugi ładunek spoczywa prawdopodobnie gdzieś w Morzu Czarnym. Pozostałe ładunki zostały odnalezione przez ekipy poszukiwawcze lub przez przypadkowych przechodniów.
Nadajnik telemetryczny o mocy 10 mW umieszczony w kapsule balonu (masa całkowita 37 gramów) będzie pracował emisją RTTY na częstotliwości 437.600 MHz USB (+/- dryft termiczny ok 10 kHz) 50 bodów, shift 470 Hz, 7n1. Do odbioru telemetrii należy zastosować program dl-fldigi. Szczegółowa instrukcja konfiguracji oprogramowania znajduje się na stronie http://sp9uob.verox.pl/rtty_tracking.html
Zapraszamy do nasłuchów i podsyłania telemetrii, tradycyjnie dla wszystkich stacji które przyślą kartę QSL z nasłuchem specjalna karta QSL, a dla stacji które odbiorą i podeślą ramkę z rekordową wysokością - specjalny dyplom wydany przez akademicki klub krótkofalowców SP9PDF.
--
73! Tomek
73! Tomek
