Forum Krótkofalarskie PKI

Witam wszystkich.
Czy wie ktoś może, jak zmienią się parametry anteny typu Windom ( właściwie quasi Windom, bo zasilany linią dwuprzewodową, symetryczną lub nie), FD4,
czy nawet zwykłego dipola symetrycznego wraz ze zmianą wymiarów środkowego izolatora? Chodzi mi o to jakie będą parametry anteny gdy izolator będzie miał, powiedzmy, 50 mm a jakie gdy będzie miał 500 mm. Jaki będzie wpływ tej różnicy na impedancję w punkcie zasilania, charakterystykę promieniowania, etc.
Z góry dziękuję za informacje.

Chciałbym sie dołączyc troche OT ale podobny problem.
Mam pytanie o FD4 :: czy mozna jedno z ramion zagiąć jesli jego długość sie nie mieści na działce?
Czy to zepsuje jej włąsciwości i strojenie?

Spokojnie, u siebie łamałem w poziomie i nie zauważyłem specjalnych zmian.

IVO: ...lepszej odpowiedzi nie znam :-)

Koledzy, "sorry" za zmiane tematu...czy ktos sie zastanawial i moze zrobil test lub symulacje komputerowa verticala odchylonego od pionu. Jak sie zmieni charakterystyka promieniowania przy odchyleniu od pionu. O ile stopni mozna odchylic antene gp zeby byla jeszcze verticalem. Jakie beda skutki odchylenia? (kierunkowosc, czy zanik jakiejkolwiek charakterystyki).
73
Zbyszek

Dzięki SP7IVO, no niby logiczne - jakoś muszą być końcówki radiatora połaczone z fiderem. Więc czemu by te odcinki nie miały promieniować przesuwając przy okazji f rezonansu w dół

Najbardziej historyczny vertical w Polsce - to Rysia SP5EWY - obecnie 3 lub 2 (nie sprawdzałem ostatnich notowań) na świecie na liście Challenge DXCC.
Znajdował się w Warszawie na ul.Małego Franka - powyginany był w paragraf i zostało na nim zrobionych jakieś 320 krajów.
Po tym doświdczeniu - można powiedzieć , że nic nie wpływa na charakterystykę, oprócz operatora.

Windom jest asymetryczną anteną, zastosowany jest balun 1:4 lub 1:6 w zależności od wykonania a nie izolator.
Błąkając się po googlach nie zauważyłem wspomnianej konstrukcji "Quasy Windom".
.

Tak ale balun nie jest zasilany bocznikowo więc końce obydwu przewodów radiatora muszą być elektrycznie odseparowane. I w tym celu w punkcie zasilania jest izolator. Nazwy "quasi Windom" użyłem dlatego, że oryginalny Windom zasilany jest pojedyńczym przewodem, tak jak LW. Mi chodzi o antenę z przesuniętym punktem zasilania ale dwupolową - stąd nazwa quasi Windom.

Witam.

A czy można tego typu anteny dopasować do warunków blokowych? Czyli 5 piętro i możliwość przymocowania tylko do balustrady balkonu. Jak określić wymiary takiej anteny żeby dobrze pracowała na 20m tj quada, a przy tym dała się powiesić na balkonie?
Pozdrawiam

Piotrze, Twoje pytanie odnosiło się do anteny FD-4 - szczerze mówiąc, ja nie znam na nie odpowiedzi. Jednak proszę popatrz na tę fotkę: , odstęp wynosił ok. 1 metra. Po jakimś czasie wyciąłem tę zasilającą deltę, i zmniejszyłem rozstaw do 12 cm, tj. do szerokości fidera. . Powiem Ci szczerze, że istotnej różnicy nie było (w drugim przypadku antena jakby lepiej pracowała na 160 metrach. Dodam, że był to wojskowy doublet, na "oko" (nigdy nie mierzyłem, hi) 2 x 20 m, a linia zasilająca ~12 m. Tutaj widać dokładniej punkt zasilania:

Best 73 de Adam sp6ebk

Witaj Adaś,
dzięki serdeczne za fotki. Piekna antena.
Pytalem ogólnie o antenę dwupolową, czy to dipol czy cokolwiek gdzie punkt zasilania nie jest na jej końcu. Klasyczny Windom w swojej historycznej wersji jest zasilany pojedyńczym przewodem - stąd to moje okreslenie quasi. Ciekawi mnie też zachowanie anteny z trapem, np. W3DZZ gdy zmianie ulegnie długość samego trapa. Cewka trapa o żądanej indukcyjności może mieć różną długość fizyczną, jak się wtedy zachowa antena - jej długość całkowita ulegnie zmianie mimo iż długość fizyczna samego przewodu pozostanie bez zmian. Tak czysto teoretycznie się nad tym zastanawiałem, czy ktoś może mierzył zmiany parametrów takiej anteny.
Niemniej dzięki serdeczne za odpowiedź.
PS. "w drugim przypadku antena jakby lepiej pracowała na 160 metrach" - to już jest bardzo konkretna informacja w kwestii mojego pytania. Dzięki!

Witam osoby zainteresowane tematem. Widzę ze temat ciekawy i szybko został skwitowany a sprawa nie jest taka prosta jak się wydaje tzn. Istnieje zależność w odległości i sposobie zasilania dipola otwartego. Moja wiedza na temat anten zasilanych linią symetryczną nie jest duża choć kilka już wykonałem i używałem jednak kierowałem się przetartą ścieżką - tj odległość między przewodami na szerokość linii zasilającej. Sądzę ze to dobra droga która nie przysporzy nikomu kłopotów. Jednak autor pytania szukał wiedzy na ten temat może ją już znalazł.. Istnieje coś takiego jak Transformator impedancji typu delta gdzie za pomocą rozstawu i długości - proporcji możemy dopasowywać dipol jednopasmowy do linii. Interesują mnie Wasze przemyślenia i doświadczenie na ten temat. Obecnie jestem na etapie budowy anteny Dublet zasilanej linią 600 Ohm i mam w planach wycinać izolator środkowy i myślę jak to zrobić żeby antena służyła jak najdłużej i żeby punkt zasilania był wykonany prawidłowo.
Istotną sprawą jest też kwestia mocy doprowadzonej i sprawność anteny w złych warunkach pogodowych - wilgoć i śnieg.
Opcje są następujące.
1. Duży izolator "pałkowy" po środku i podejście linią z lekkim rozchyleniem drabinki w miejscu podpięcia ( Typ delta ). Taki typ zasilania stosowałem w antenie zasilanej linią 450 Ohm z linki 2,5mm2. Antena nie była podwieszana wiec rozwiązanie idealne z uwagi na wagę. Sprawdziło się w ciągu 5 lat drabinka nie uległa zerwaniu - duża wysokość zawieszenia i intensywny ruch na wietrze. Tu nadmienię ze zasilanie przewodem taśmowym 300 Ohm TV nie sprawdziło się dłużej nic 6mc pomimo przeplotu kabla przez szczeliny w wyciętym izolatorze. Być może zastosowany kabel nie był najlepszy. Na pewno w wersji SOTA rozwiązanie idealne.
2. Izolator środkowy z PP ok 150x150 mm z przeplecioną linką dziś powszechnie widywane rozwiązanie ale na linii 450 taśmowej.
Zastanawiam się jak sprawdzi się na 600 Ohm. Taki duży izolator można podwiesić. Planuje odciążyć go maksymalnie i zmniejszyć powierzchnie przywierania śniegu i pokrycia wilgocią.

Będąc przy głosie chce odnieść się do widywanego rozwiązania separującego ramiona dipola za pomocą 1 szt. izolatora "siodełkowego". wg mojej opinii nie jest to rozwiązanie "poprawne technicznie" kiedyś widziałem taki sposób rozwiązania w antenie W3DZZ w miejscu podpięcia symetryzatora i dla trapów. Antena nie pracowała jak należy. Trudno stwierdzić czy to rozwiązanie było powodem bo antena nie była dalej modelowana i nie wisiała długo. Proszę o Waszą opinie w tej kwestii być może się mylę ale w układzie powstaje sprzężenie w tym punkcie. Jest dużo młodych stażem Kolegów który widząc takie rozwiązanie mogą je powielać i stosować. Ja obchodzę szerokim łukiem tego typu rozwiązania ale może jestem w błędzie.