Forum Krótkofalarskie PKI

Dziękuję Koledzy. To prawda że bardzo ciężko żyć w taki sposób, w oderwaniu od rodziny.. Jednak ja nie bardzo mam wyjście. Oprócz Michałka mam jeszcze jednego syna i dwie córki. Najstarsza zaczyna studia.. Niestety elektronik w Polsce nie jest w stanie zarobić uczciwą pracą na taką rodzinę, przynajmniej ja nie dawałem rady, no ale to temat na inne forum Michał jest jedyny który wykazuje zainteresowania naszym hobby, pozostałe dzieci wybrały coś innego. Najważniejsze że każdy może się jakoś realizować w swojej pasji. za kilka dni jadę do Polski na ferie jesienne (w Norwegii mają ferie w każdym sezonie ) Jeszcze raz dziękuję i też życzę powodzenia w tej materii i w ogóle.. P.S. mam nadzieję że Michał będzie wytrwały w swoim pragnieniu

I tego życzymy wszystkim naszym dzieciom.... wytrwałości.

Sławku! widać ze tęskni ale, i tez da się za uważyc ze bierze z ciebie przykład Gratuluję

Wracaj tato, wracaj !

Na takie okazje mam fajną muzę :
http://witcher87.wrzuta.pl/audio/6gSHZroRExP/beminek_-_powrotna_bossa_nova

Hhee no no fajna muza heh Sławku czas do domuuuu

To pewnie znacie: http://www.zgsopo.za.pl/grafika/dziecko.jpg

Już tak nie słodźmy sobie, bo za chwile będziemy mieć do czynienia z feministkami

postanowiłem zrobić fotki mojego TenTeca w celu wystawienia go do sprzedaży. I w ułamku sekundy znalazłem chętnego a dokładniej chętna



nie miałem wiec wyboru i radyjko tymczasowo zostało sprzedane

Do domku wracam codziennie z pracy i wita mnie 6 letnia Zuzia i 1.5 roczny Kubuś, Kubuś od dluższego czasu tylko Tata i Tata, zawsze gdy u Kuby powstaje okres nudności jakiegoś zmęczenia słowo :"idziemy do radyjka" wywołuje jedenk odruch. Biegiem do chack roomu. A tam może dowoli kręcić gałą prawie jak się mu podoba. Prawie bo nauczył się juz PTT włączać a to mi sie niepodoba. Serce rośnie gdy człowiek to widzi, i oby tak dalej. Nie wyobrażam sobie by ten okres pominąć. Wiem też że ktoś wyłacznie zmuszony wyjechać za granicę "za chlebem" musi to zrobić. Zatem oby nasze pociechy rosły a my razem znimi nabieraliśmy doświadczenia w wychowywaniu dzieci oraz w poznawaniu nowych fukcji trx-ów o których nie mieliśmy pojęcia

Ciekawe ile dzieciaków będzie "słomianymi półsierotami" po 1 Maja ? :
http://www.wiadomosci24.pl/artykul/niemcy_otwieraja_rynek_pracy_kto_moze_pakowac_walizki_189639.html

Dobrze że autobanem droga krótka do domu .....

Z ojcowską dumą bywa różnie. Zależy to między innymi od perspektywy z jakiej się ją postrzega. Na przykład z perspektywy wieku dzieci i własnej.
Aktualnie przebywam od tygodnia w szpitalu i kiedy dziś odwiedziła mnie rodzina czyli żona z trójcą dzieci, to byłem nie tylko bardzo rad z tego spotkania, ale i dumny mogąc przedstawić rodzinę Kolegom z pokoju.
A towarzystwo szpitalne mam bardzo zróżnicowane. Najstarszy, po 60. przesympatyczny, pogodny geodeta z Jarosławia z dorobkiem rodzinnym dwojga dzieci i trojga wnucząt. Młodszy w wieku ok. 40, z okolic Dubiecka - równie uczynny i wesoły mechanik, budowlaniec pracujący zwykle na budowach w Europie, stanu wolnego. I najmłodszy, 17 letni sportowiec sztuk walk wszelkich ze Stalowej, pełen energii, podśpiewujący sobie wesoło.
Jak to się chłopy w szpitalu nudzą, to o życiu wieczorami pogadają i tak jest u nas. Dieta szpitalna ścisła, więc i flaszki nie ma, a Polaków rozmowy na temat rodziny dzieci szeroki, ciekawy, gdy zejdzie się do spraw wychowania, pomysłowości dzieci, licznych przygód...
Po takich rozmowach inaczej patrzy się na rozłąkę z nimi, z większym dystansem, wyrozumiałością i bardziej chce być blisko dzieci.
Mój 10 letni Wojtuś chciał zabrać na odwiedziny taty aparat foto. Zapytał Mamę i już taka własna inicjatywa dziecka napawa pewną dumą. To nic, że nie znalazł akumulatorków i aparat był bezużyteczny...
Docenić, pochwalić, wysłuchać, przytulić... - tego i nam "starym koniom" potrzeba.
Dobrej nocy

Witam Was
to i ja dorzucę swoje pięć groszy.
Kilka tygodni temu mój 10 letni Syn zdał egzamin.
Po powrocie do domu mój młodszy Syn (8 lat) wielce się obraził na nasze Pństwo, że nie pozwala takim małym "krótkimfalowcom" podchodzić do egzaminu. Taki stan trwał kilka dni.
Dodam, ze testy w internecie (młodszy) rozwiązuje z wynikiem od 16 do 18 na 20 punktów

I jak ja mam nie być dumny z takich Synów?

Piotrek życzę zdrowia.!!!

Wy to macie szczęście... mój łepek (13lat) - stwierdził - tato ty masz dziwne hobby..., niestety w matkę się wdał - tylko matma, no i bardziej inne dla facetów - auta, petardy i internet. Przez tę elektronikę młodych nie interesują jakieś tam pierdoły.
Jak kopnę w kalendarz to graty trza będzie porozdawać potrzebującym.
Jakby co to wiecie gdzie uderzyć.

Cezary, musisz z tym życ , kup młodszemu "posieszacza" na otarcie łez, i powedz że te dwa lata przelecą jak strzała, w tym czasie może nasłuchy robić a nawet karty wysyłać.:

szczere gratulacje dla syna (własciwie obydwu)

Cezary, gratulacje z takich synów należy być dumnym i im to mówić.
Mój też ma 10 lat, chciałby posiedzieć przy radio więcej niż mu pozwalamy.
Stawiamy jednak na pierwszym miejscu naukę, dodatkową grę na gitarze, angielski, basen... Mam nadzieję, że za rok dwa nie straci chęci do krótkofalarstwa.
Choć czy nasze dzieci muszą podzielać nasze hobby - przecież są inne.

Mariusz Ty się tak szybko nie poddawaj, nie rób z syna "łepka" tylko daj mu cierpliwie szanse, poświęć czas, by razem z Tobą pomajsterkował, posłuchał, poznał Twoje hobby. Jeśli ma smykałkę, chwyci bakcyla to fajnie, jak nie - patrz wyżej.

Marcelixt - dziękuję za życzenia. Jest lepiej i mam nadzieję jeszcze tylko dni, a wrócę z leniuchowania do codzienności.

He, he, nasłuchowcami to sa od 1,5 roku. Obaj pracowali już na stacji (nawet przy obsłudze znaków okolicznościowych naszego klubu).
A z pmr-ów korzystają już od - ech, od dawna ;-)
Problem w tym, ze młodszy jest jedyny nielicencjonowany w rodzinie

>A z pmr-ów korzystają już od - ech, od dawna ;-)
A czy możesz coś polecić prostego i trwałego dla dzieci?

sp8mrd pisze:

>A z pmr-ów korzystają już od - ech, od dawna ;-)
A czy możesz coś polecić prostego i trwałego dla dzieci?

Lepiej bliżej krótkich - no i kod cewu plus coś jak klucz pod ręką więc łatwiej się wpoi :