#7814274 14.05.2021 20:00:48
Bardzo dużo anten z wibratorem typu otwarty dipol, stosuje balun prądowy bez zwierania składowej stałej. Efekt jest taki, że "przewód gorący" jest odizolowany od masy dla DC i może niebezpiecznie się elektryzować np. od padającego śniegu, deszczu pobliskiej chmury burzowej itd.
Aby temu zapobiec niektórzy stosują dławik zwierający takie ramiona dipola... Jakie są zasady jego stosowania?
Jaka powinna być jego minimalna reaktancja? Czy należy się przejmować jego rezonansem własnym? Jeśli tak, to jak daleko go umiejscowić w stosunku do częstotliwości pracy anteny? Jakie macie doświadczenia ze stosowaniem tego typu rozwiązania w antenach wieloelementowych na KF? Może jakieś praktyczne podpowiedzi od praktyków...
Aby temu zapobiec niektórzy stosują dławik zwierający takie ramiona dipola... Jakie są zasady jego stosowania?
Jaka powinna być jego minimalna reaktancja? Czy należy się przejmować jego rezonansem własnym? Jeśli tak, to jak daleko go umiejscowić w stosunku do częstotliwości pracy anteny? Jakie macie doświadczenia ze stosowaniem tego typu rozwiązania w antenach wieloelementowych na KF? Może jakieś praktyczne podpowiedzi od praktyków...
Kod Q - nie mów do mnie kotku HAMie jeden!
silny około 5MHz, słabszy na 12MHz i całkiem słaby na 32MHz. Metoda pomiaru to taki grid dip meter tylko że z VNA zrobiony. Dławik oczywiście nie jest podłączony do żadnego układu, jest jedynie lekko sprzężony z VNA. Jak go zapinam pod sztuczne obciążenie i sprawdzam RL to w zakresie 14 - 30 MHz jest cos około -20dB (SWR~ 1.2) czyli jak na KF to dramatu nie ma. Jedyne co mnie niepokoi to ten rezonans w okolicy 12MHz, nie wiem czy nie będzie miał wpływu na rezonans anteny w pasmie 20m. Ten rezonans na 12MHz mogę przesunąć niżej przez dowinięcie nawoju, ale wtedy ten górny przesuwa się blisko pasma 10m. Odwinięcie nawoju powoduje, że rezonanse przesuwają się wyżej i to jest fajne, ale maleje XL więc rośnie SWR...
