Forum Krótkofalarskie PKI

Dziś rano /19.102020/ zmarł Piotrek SP2SWR.

Jest oficerem /przepraszam, był/ strazy pożarnej.
Jest tez moim krótkofalarskim uczniem.

Ale, Koledzy, jak można umierać w wieku 51 lat?!

Minęło dokładnie 5 lat kiedy pierwszy raz wspaniali lekarze, otworzyli mu czaszkę.
Poźniej jeszcze dwa razy. Zawsze było prze pewien czas lepiej, lecz choroba wracała i trepanacje trzeba było powtarzac.

Niektórzy zapewne zauważyli, że tu na forum pokazywał się "okresowo".

Posiadał wspaniałą rodzinę: dwójkę synów i żonę Shoko - najprawdziwszą Japonkę mówiącą świetnie po polsku, która była pracownikiem naukowym na UMK.
To Ona wiele na początku tego wieku tłumaczyła regulamin SPDX contestu na język japoński.

Piotrek, będziemy o Tobie pamiętali. Na zawsze pozostaniesz w naszych sercach i umysłach.

I tylko przykro, że prawdopodobnie nie będziemy mogli być na TWOIM pogrzebie. /czerona strefa/.
A może, gdzieś z daleka uda się nam Ciebie porzegnać?
Janek/SP2BMX

:/
Deklarował pomoc bezinteresowną. Zawsze życzliwy. Piotrek bardzo mi pomógł w moich początkach. .

[*][*][*]

Wysyłał zawsze takie kartki świąteczne że swoją rodziną na @ .....

Za młody aby odejść.

R.I.P.

Witam,
Z Piotrem wymienialiśmy się zawsze mnóstwem ciekawych informacji nie tylko technicznych, przeważnie były okraszone dobrym humorem. Każdy kontakt z nim był wyjątkowo przyjemny. Bardzo życzliwy, pomocny i kontaktowy człowiek. Cześć jego pamięci!

Gwoli sprostowania miał syna i córkę nie dwóch synów.
Będzie nam Cię Piotruś brakowało.
[*][*][*]

... niemożliwe... jeszcze niedawno jakimś nowym Elekraftem się chwalił, jakieś jego zdjęcia oglądałem, życzenia noworoczne przysyłał, "witalny" chłopak z którym już jakiś czas temu jeździłem po Toruniu i okolicach budując łączność dla straży pożarnej... niemożliwe... tak po prostu ??? w "kwiecie wieku"...??? ...to niesprawiedliwe... ['] ['] [']

Piotra poznałem jeszcze w czasach studenckich. Razem działaliśmy w SP2YAP, który mieścił się na ostatnim piętrze DS11.
Zawsze pomocny, uczynny, wariat na punkcie radia.

Strasznie szkoda, tym bardziej, że wiek jeszcze młody.

Będzie Ciebie brakowało w Toruniu.

Pogrzeb Piotra odbędzie się w piątek, 23-go października, w kościele pw. Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Toruniu (ul. Hallera 104) o godzinie 14-tej.
Piotr spocznie na cmentarzu przy ul. Włocławskiej 56-58
Pożegnanie odbędzie się rano o godzinie 8.00 w domu pogrzebowym przy ul. Poznańskiej 6/8, po czym Piotr zostanie skremowany.

Piotr przez cały czas choroby nigdy się nie skarżył, starał się być pogodnym na ile to było możliwe.
Odszedł w domu, otoczony miłością całej rodziny.
Wszystkim nam będzie go bardzo brakować...

Janku, żal czytać takie bolesne wiadomości.
Niestety "można umierać" w takim wieku. Dziś mieliśmy pogrzeb Przyjaciela w wieku 39 lat - cukrzyca i koronawirus - kilka dni pod tlenem...

Jak zachowasz ostrożność, to możesz spróbować pożegnać Go. U nas choć był bardzo znany, to tłumów nie było (czerwona strefa, parafia pod Rzeszowem).

Niech odpoczywają w pokoju i szczęściu wiecznym.

Uważajmy na swoje i innych zdrowie.

Otrzymałem dzisiaj informację, że w kościele w którym odbędzie się msza pogrzebowa może przebywać w obecnym reżimie sanitarnym do siedemdziesięciu osób.
Oficjalnie w zgromadzeniach publicznych w czerwonej strefie (a pogrzeb niestety pod to podchodzi) może brać udział max. 10 osób. Ciężko mi pogodzić się z takimi przepisami, bo to kropla w stosunku do ilości osób tylko z rodziny, która chciałaby godnie Go pożegnać. To po prostu nieludzkie. Ale cóż, trzeba z tym żyć. Myślę, że dla chcącego - cóż, przyjść troszkę szybciej, stanąć nieco dalej i już zgromadzenia nie będzie.

Kiedy w marcu był pogrzeb mojej Mamy było podobnie - małe grono uczestników.
A część Rodziny nie przyjechała obawiając się o swoje zdrowie i to zrozumieliśmy.
Myślę, że lepiej przyjść pomodlić się potem, niż stwarzać niepokój dla Rodziny, która i tak przeżywa emocjonalnie takie wydarzenie...

Jestem spokrewniony z Piotrem i to co napisałem to nie jest moje "widzimisię". W czasie choroby, nawet w ostatnich dniach, Piotr był odwiedzany przez wielu kolegów. Bardzo go to cieszyło, jego żonę oraz rodziców również. Gdy zmarł, prosili abym powiadomił kogo tylko mogę. Jeszcze dzisiaj tata Piotra dopytywał, czy wszyscy zostali powiadomieni.
Piszę to tylko po to, aby Ci którzy chcą towarzyszyć Piotrowi w jego ostatniej drodze, nie wahali się - jeśli oczywiście nie mają obaw o własne bezpieczeństwo. Tak jak pisałem wcześniej - można stanąć trochę dalej, nie grupować się. Oczywiście jeśli ktoś chce.

Dzisiaj pożegnaliśmy Piotra. W imieniu rodziny serdecznie dziękuję wszystkim kolegom, którzy towarzyszyli Piotrowi w jego ostatniej drodze.
Niech spoczywa w pokoju.

Przykra wiadomość, kurcze smutno...

[*]

Poznałem go osobiście - kiedyś (jesienią 2019) będąc kilka dni w Toruniu wziąłem radio i odpowiedział na wywołanie. Zaprosił mnie do klubu, także do domu, pokazał radia. Bardzo miły człowiek. A dziś przypadkowo przeglądając QRZ widze, że SK... Nie wiedziałem. Smutno