Forum Krótkofalarskie PKI

Witam mam pytanie jestem laikiem czy ktoś z was miał okazje usłyszeć lub pracować przez polskiego satelitę Światowid i Kraksat:

SWIATOWID Uplink (MHz): 436.000
Downlink (MHz): 145.850/435.500/2435.000
Beacon (MHz):
Mode: 1k2AFSK/9k6GFSK
Call sign: SR9SAT-6
Status: Active


KRAKSAT Uplink (MHz):
Downlink (MHz): 435.500
Beacon (MHz):
Mode: 1k2AFSK/9k6GMSK
Call sign: SR9KRA-6
Status: Active

Ale super. Wzruszyłem sięfwidząc zapał tej dziewczyny.
No i nieśmiertelne packet radio do komunikacji z kosmosem

Kraksat - https://www.kraksat.pl/space/ "Smutna cegła", jak to Alicja powiedziała.
A propo światowida czytałem ciekawy artykuł Daniela Esteveza (którego blog znalazłem przy okazji przeszukiwania
sieci jeszcze jak latał Chiński Longjiang-2, polecam!) https://destevez.net/2019/08/decoding-swiatowid/

Tak to jest jak projekt ma mocno komercyjny background. wystarczyłoby szyfrować foty w dużej rozdzielczości w zamian za nasz transponder i chętni amatorzy do częściowego udostępnienia ich GS dla odbioru danych z całej konstelacji by się na pewno znaleźli. Projekt ma pewnie jeszcze sporo trudnych decyzji przed sobą. Co ciekawe Amazon szykował się z rozmachem do oferowania usług Ground Station może my amatorzy nie jesteśmy już potrzebni ,)

Może po prostu w środowisku uczelnianym UKF-owcy / satelitowcy nie są dostatecznie znani, aby grupa projektowa wpadła na pomysł, aby zwrócić się do krótkofalowców o pomoc w łączności z satelitą.
Chyba potrzebny był dostęp zdalny do stacji naziemnej - tak wywnioskowałem z filmu, ale to raczej nie problem.
Kupili usługę w koszty projektu. Pewnie jakiś grant był na to wszystko.
Ciekaw jestem czy będzie kontynuacja i następna, tym razem w pełni udana próba.

sp5iou pisze:

Może po prostu w środowisku uczelnianym UKF-owcy / satelitowcy nie są dostatecznie znani, aby grupa projektowa wpadła na pomysł, aby zwrócić się do krótkofalowców o pomoc w łączności z satelitą.
Chyba potrzebny był dostęp zdalny do stacji naziemnej - tak wywnioskowałem z filmu, ale to raczej nie problem.
Kupili usługę w koszty projektu. Pewnie jakiś grant był na to wszystko.
Ciekaw jestem czy będzie kontynuacja i następna, tym razem w pełni udana próba.

Komunikację z kraksatem zapewniał krótkofalowiec. A radiowców w uczelnianym środowisku w Krakowie nie brakuje.

sp_warszawa pisze:

Polecam, artykuł samozaoranie https://www.researchgate.net/publication/337562083_Analiza_bledow_misji_KRAKsat_PL czyli jak nie budować satelity.

Czytałem ten artykuł jakiś czas temu już. Czemu samozaoranie? Solidna analiza własnych błędów. Zrobili błędy - wyciągnęli z nich wnioski a o to chodziło. Nauczyli się przy tym pewnie więcej niż większość krótkofalowców przez swoje życie.

Dużo tych błędów jak na tak małego satelitę. Ale podoba mi się fachowość analizy błędów. Tylko ten ich nie popełnia, kto nic nie robi.

SQ3DQ pisze:

Dużo tych błędów jak na tak małego satelitę.

Nie wiem czy gabaryty świadczą o stopniu skomplikowania. Polecam poczytać jakie np NASA ma wymagania co do tego co może załadować, jakie mogą być komponenty, materiały itp. Potem algorytmy korekcji błędów, sprawdzania zawartości pamięci. Tego jest w cholerę.

Są, za przeproszeniem "handbooki" jak budować cubesaty. Jest duża ilość otwartej dokumentacji ESA (nie wiem jak z NASA bo nie szukałem) jak przeprowadzać testy, jak budować. Oczywiście nie trzeba tego czytać.
Jeśli celem jest samo zbudowanie satelity to ok, można "strzelać" cokolwiek. Jeśli jednak celem jest działający satelita to testy, testy, testy, testy, test, testy, testy. Dbanie o bilans energetyczny to jest podstawowe zagadnienie w satelitach (zwłaszcza w Cubesatach bo one mają mało ogniw słonecznych).
Opis testów jakie należy wykonać na MODELU (czyli symulatorze, "udawaczu" prawdziwego wyposażenia) PCDU (power supplay distributor unit) w sondzie kosmicznej Juice ma 97 stron a to tylko testy funkcjonalne...
PWSat-2 lata do dzisiaj. Udało mu się wgrać oprogramowanie. Zadanie wykonał. Można?

Z pierwszym "PW" też były problemy. odsetek misji studenckich, które się udają globalnie wcale nie jest taki wysoki tyle, że tu nie opisano gdzie kończy się odpowiedzialność dostawców komercyjnej platformy a gdzie zaczyna studentów. Te dwa obszary traktowałbym odmiennie. Bilans mocy zasilania, zmiany temperatury, odporność na promieniowanie (zwarcia w krzemie) bilans RF, dobór modulacji, szerokości kanału częstotliwości, odpowiednich dla transmisji bikona i danych, "pozytywna motywacja dla krótkofalowców" lub zapewnienie wielomiesięcznego dostępu do stacji naziemnych - to tylko podstawowe założenia misji. błędy konstrukcyjne i błędy w kodzie może dałoby się ich uniknąć jeśli na testy poświęcono by więcej czasu - tylko czemu tego czasu nie było - o tym w raport milczy.
Różne obiekty, o wyjątkowo prostej konstrukcji, już wypuszczano choćby 50$SAT, FOSSASAT-1
Wyścig ku przestrzeni kosmicznej trwa - i dobrze.

Cześć.
Bo to jest zły pomysł, puszczanie studentów czytaj ludzi po szkole średniej na głęboką wodę. Oni są praktycznie pozostawieni sami sobie. Problemy do rozwiązania i ich liczba ich normalnie przerasta, więc idą na skróty i wychodzi amatorszczyzna. Niech te satelity budują nasze firmy prywatne (sektor kosmiczny, są takie) albo choćby PAN, ale niech tam będzie stały zespół inżynierów na etacie, stabilne biuro konstrukcyjne specjalizujące się w tej technice. Przecież to jest rzecz dobrze znana, co znaczy dobre biuro konstrukcyjne. A studenci niech w takim projekcie pomagają jako stażyści czy wolontariusze, to jest sprawdzona metoda zdobywania wiedzy. Trzeba studentów wysyłać do CERNu na wycieczkę, aby zobaczyli jak wygląda nowoczesny eksperyment, jak wygląda międzynarodowa kolaboracja, jaka to skala problemów i jakie nakłady finansowe. Nie jest przecież też tajemnicą, że wielu ludzi nie umie pracować w eksperymencie, w zespole, w reżimie planowania i wykonywania rzeczy na termin, a cechy charakteru ? są tacy co każdy zespół rozwalą. Zespół się dobiera, to nie są przypadkowi ludzie jak w Kole Naukowym, a... mógłbym długo pisać. Pomysł moim zdaniem jest zły, a na studentów potem spada fala krytyki. Niestety wielu profesorów "pieje" z zachwytu na temat takich nowoczesnych projektów studenckich, a ich własny udział polega wyłącznie na wspólnych fotografiach ze studentami dla prasy, tylko tyle. Może na koniec bardziej żartobliwie, ale obrazowo zaproponujmy Kołu Naukowemu na medycynie niech robią transplantacje serca, niech zdobywają wiedzę praktyczną, przecież to taki sam pomysł.

SP5SAi pisze:

Cześć.
Bo to jest zły pomysł, puszczanie studentów czytaj ludzi po szkole średniej na głęboką wodę. Oni są praktycznie pozostawieni sami sobie. Problemy do rozwiązania i ich liczba ich normalnie przerasta, więc idą na skróty i wychodzi amatorszczyzna. Niech te satelity budują nasze firmy prywatne (sektor kosmiczny, są takie) albo choćby PAN, ale niech tam będzie stały zespół inżynierów na etacie, stabilne biuro konstrukcyjne specjalizujące się w tej technice.

Wytłumacz mi, bo zupełnie nie rozumiem, czemu satelitę, która miała być studenckim eksperymentem ma robić wyspecjalizowana firma czy PAN? Czy to nadal będzie studencki eksperyment?

Można się ze mną nie zgodzić, ale uważam że tego rodzaju projekty to właśnie miejsce też dla studentów.
Niema powodu twierdzić że mała firma czy wielka korporacja nie popełniła by tych samych, podobnych, lub innych błędów.
Natomiast jest to znakomity poligon dla tych młodych co chcą coś z zapałem tworzyć nie tylko kierując się tym ile można zarobić.
Wystarczy spojrzeć na historię świetnych nowatorskich pomysłów, które powstawały na świecie.
Krzemowa dolina - będący tam Stanford University, gdzie studenci tworzą fajne rzeczy dla instytucji i też lub głównie firm. Np. noty aplikacyjne często tworzone są na zlecenia firm dla uczelni, a robią je studenci w ramach projektów / prac przejściowych.
A kto stworzył Linux?
Kosmos - taki bez narażania ludzi to właśnie poletko dla tych "którzy nie wiedzą że pewnych rzeczy nie można".
Bardzo mi się podoba, że w sposób profesjonalny zrobiono analizę popełnianych błędów - po korporacyjnemu "lessons learned" lub"post mortem analysis" która nie zostanie gdzieś w tajnych archiwach firmy, tylko opublikowana dla tych, którzy podejmą w przyszłości podobny projekt.

No dobrze niech Wam będzie, może pojawi się nowy polski Elon Musk, dzięki projektom studenckim, czego wszystkim nam życzę.

SP5SAi pisze:

No dobrze niech Wam będzie, może pojawi się nowy polski Elon Musk, dzięki projektom studenckim, czego wszystkim nam życzę.

Bo wydaje Ci się, ze studenci wysyłają satelitę po to, zeby ją wysłać. A ja sądzę, ze po to, że by się czegoś po drodze nauczyć. A czy sama misja sie ucz czy nie - mało ważne, czego sie nauczyli to ich. Nawet jeśli potem by mieli nic z satelitami wspólnego nie mieć.

W porządku, niech się uczą, ale to wcale nie znaczy, że nie mogą korzystać z doświadczeń innych, a w tym projekcie od razu widać, że spotkało się kilku zapaleńców nie mających żadnego doświadczenia w projektowaniu złożonych układów i postanowili we własnym gronie zbudować sobie satelitę.
To niestety nie jest arduino.

Bo jak można skomentować to:
-Brak informacji na temat zasilania z paneli fotowoltaicznych i ich parametrów
-brak implementacji histerezy

to mniej więcej tak jakby jeździć samochodem bez wskaźnika paliwa i być nagle zdziwionym, że samochód stanął.
To nie są nawet błędy - to jest brak elementarnej wiedzy w projektowaniu układów
Jak się czyta opis tych błędów to rodzi się pytanie co oni w ogóle testowali?

Weźmy np taki:


Opis błędu

Każda linia transmisji realizowanej przez KRAKsata była formatowana jako ciąg znaków ASCII terminowany
znakiem ’\0’. Do komunikacji wykorzystano protokół APRS, obliczając długość danych za pomocą funkcji
strlen(). Błąd uniemożliwiał poprawne przesłanie danych z czujników platformy, zapisanych w postaci binarnej.

Tzn, że co? Nawet komunikacji nie sprawdzili mając wszystko na biurku? Przecież taki błąd wyjdzie po przesłaniu pierwszej ramki.

Skoro to był projekt studencki to z ramienia uczelni nie mieli jakiegoś opiekuna, który by mógł wyłapać chociaż te grubsze błędy?
Pewnie gdyby misja się udała to zapewne jakiś dr by wypiął dumnie pierś, ale jak wiemy z przysłowia "porażka jest sierotą".

A piszę to nie dlatego, że chcę być złośliwy, ale po prostu najnormalniej szkoda mi zmarnowanej szansy.

SP9RQA pisze:


W porządku, niech się uczą, ale to wcale nie znaczy, że nie mogą korzystać z doświadczeń innych, a w tym projekcie od razu widać, że spotkało się kilku zapaleńców nie mających żadnego doświadczenia w projektowaniu złożonych układów i postanowili we własnym gronie zbudować sobie satelitę.
To niestety nie jest arduino.

Bo jak można skomentować to:
-Brak informacji na temat zasilania z paneli fotowoltaicznych i ich parametrów
-brak implementacji histerezy

to mniej więcej tak jakby jeździć samochodem bez wskaźnika paliwa i być nagle zdziwionym, że samochód stanął.
To nie są nawet błędy - to jest brak elementarnej wiedzy w projektowaniu układów
Jak się czyta opis tych błędów to rodzi się pytanie co oni w ogóle testowali?

Weźmy np taki:


Opis błędu

Każda linia transmisji realizowanej przez KRAKsata była formatowana jako ciąg znaków ASCII terminowany
znakiem ’\0’. Do komunikacji wykorzystano protokół APRS, obliczając długość danych za pomocą funkcji
strlen(). Błąd uniemożliwiał poprawne przesłanie danych z czujników platformy, zapisanych w postaci binarnej.

Tzn, że co? Nawet komunikacji nie sprawdzili mając wszystko na biurku? Przecież taki błąd wyjdzie po przesłaniu pierwszej ramki.

Skoro to był projekt studencki to z ramienia uczelni nie mieli jakiegoś opiekuna, który by mógł wyłapać chociaż te grubsze błędy?
Pewnie gdyby misja się udała to zapewne jakiś dr by wypiął dumnie pierś, ale jak wiemy z przysłowia "porażka jest sierotą".

A piszę to nie dlatego, że chcę być złośliwy, ale po prostu najnormalniej szkoda mi zmarnowanej szansy.

Opiekunowie kół studenckich niekoniecznie ogarniają to co studenci chcą robić. A uczelnia pewnie była żądna "sukcesu", znam takie "robimy, robimy, robimy" jak ktoś wyżej jest zaślepiiony wizją jakiegoś szumu medialnego, może awansu czy coś.

A że tak podstawowych błędów można było uniknąć - oczywiście, temu nie przeczę.

Bez przesady, nie róbcie ze studentów debili. Ok, są różne uczelnie i różni studenci. Wiedzy studentom nie brakuje. Może czasem brakuje im spojrzenia na całokształt.