Forum Krótkofalarskie PKI

Witam,
znalazłem coś takiego:
https://hamgear.wordpress.com/2015/03/09/tubular-bells-and-vlf-interference/

To dosć znana sprawa i dotyczy nie tylko tego albumu. Kilka innych płyt wydanych przez Virgin Records również to ma, ślady można znaleźć między innymi na Never Mind The Bollocks (Sex Pistols). Ku mojemu zdziwieniu sygnał ten przetrwał także na winylu, gdyż pirackie wydanie CD (z winyla, z trzaskami, tak, jak było) również ten sygnał zawiera.
edit
chyba trzeba będzie zrobić materiał na technoblogu na ten temat. Jak wyzdrowieję, to podjadę do kolegi, poszukamy płyt z tego okresu i porównamy. Potem zrobię z tego materiał wideo po polsku.

to bedzie ciekawe - czekam z niecierpliwością

Jak się pewnie domyślacie, sygnał pochodził z Rugby Radio, stacji nadawczej zlokalizowanej w Hillmorton. Niezłą moc musiała mieć ta stacja, gdyż od 12 wież (o wysokości 250m każda) do studia Virgin Records było ponad 100km. Tubular Bells jest rzeczywiście najlepszą z płyt do sprawdzenia tej opcji, gdyż później Branson zainwestował w sprzęt, który był już lepiej ekranowany. Jestem przekonany, że wiele innych wytwórni w Londynie i okolicach mogło odbierać sygnały GBR. Prawdopodobnie wiele z tych zapisów zachowało się na płytach, ale trudno będzie je znaleźć. Szukałbym zapisów nagrań zapisywanych w niewielkich studiach w okolicach północnego Londynu, z okolic 1970-1975, gdy techniki cyfrowej jeszcze nie było a stacja GBR nadal nadawała CW.

Marcin, również czekam na Twój materiał bardzo ciekawa sprawa jakim sposobem to ludzie wychwycili?

Prosto - otworzyli rip płyty w Adobe Audition (dawniej Cool Edit Pro) lub w Audacity i przełączyli na spectral view. Tutaj mała poprawka - nagrania dokonano w Manor Studio w Shipton-on-Cherwell, Oxfordshire. To zaledwie 33km od stacji. Ekranowanie było dobre, a zatem prawdopodobnie głowice wielośladowego magnetofonu Ampex lub mikrofony miały śladowy radiowy rezonans na 16kHz.

Podobne sygnały mogą się znajdować także na płytach:
Let's Make Up and Be Friendly – The Bonzo Dog Band, Rock On - The Bunch, Sandy – Sandy Denny, Trouble at Mill - King Earl Boogie Band, Two Weeks Last Summer - Dave Cousins, The Academy in Peril – John Cale, Mekanïk Destruktïw Kommandöh – Magma, Flying Teapot – Gong, Men Opening Umbrellas Ahead – Vivian Stanshall, Double Diamond – If, Legend – Henry Cow, Faust IV – Faust, Spring Suite – McKendree Spring, October – Claire Hamill, You – Gong, Unrest – Henry Cow, Ghosts – Strawbs, Slapp Happy – Slapp Happy, Desperate Straights – Slapp Happy/Henry Cow, In Praise of Learning – Henry Cow/Slapp Happy, Local Lads Make Good – Supercharge, a także cztery płyty Tangerine Dream: Phaedra, Dandruff, Rubycon i Ricochet.
Czy ktoś ma może te płyty pochodzące z oryginalnego wydania? Bez remasteringu?

Niestety straciłem głos i leżę chory, trochę zejdzie zanim wrócę do pełnej sprawności wokalnej. Dlatego z nagraniem musimy poczekać.

edit (kolejny) - otóż muszę ostudzić głowy miłośnikom szybkich poszukiwań. Niestety do analizy nadaje się wyłącznie rip z płyty, w formie nieskompresowanej lub za pomocą bezstratnej kompresji (FLAC). MP3 i AAC zamazuje te sygnały nawet w najwyższym dostępnym bitrate. One są naprawdę słabe.

a to wielka szkoda, że na mp3 to nie działa. Nie wiesz może czy to może być też nagrane na kasetach z końca lat 80tych? bo coś mi tu tytuły mówią i nie wiem czy nie widziałem gdzieś u siebie kiedyś takich kaset.

Tego na pewno nie będzie na kasetach kopiowanych masowo. One były kopiowane z kasety matki przy znacznie większej prędkości i pasmo miały mocno ograniczone - widziałem nagrania obcięte do max 13kHz. Także niestety tu w grę wchodzą tylko winyle (i nagrania z nich) oraz kompakty bez remasteringu. Najlepiej nagrane w epoce analogowej, czyli do 1980r.
Nie ma szans, by się uchowały na nagraniach zrobionych na polskich magnetofonach kasetowych, bo żaden z nich nie miał wystarczającego pasma przenoszenia i dynamiki, by zapisać naniesione sygnały.

Przeglądałem nagrania, na wielu z nich znajdują się ślady różnych sygnałów, ale w większości są to zakłócenia:

Brotherhood of Man - My Sweet Rosalie:


Najbardziej obiecujący na pozór wydawał się ten utwór - Maanam - Red Cowboys z płyty Wet Cat. Nie jest to ciągła nośna, ale zmienia ona swoją częstotliwość. Niestety nie pasuje do żadnego ze znanych nadajników VLF, ponadto za bardzo "pływa"


A tutaj coś, co być może JEST sygnałem stacji VLF. Zespół Rolling Stones, płyta Sticky Fingers, sygnał ma identyczną częstotliwość co amerykańska stacja NAA w tym czasie - 17,8kHz.


Jako ciekawostkę powiem, że możliwości cyfrowej obróbki sygnału są niesamowite. Na jednym z nagrań zrobionych "na rybkę" w niewielkim prywatnym studio pod Warszawą zachowały się cichutkie kliksy, które przez wiele lat brałem za trzaski winylowej płyty - użytej do podkładu. Po odfiltrowaniu okazało się, że jest to fragment "kręciołka" stacji Warszawa Radio - były to DE SPW i szereg kropek na końcu. Dokładnie taki był marker tej stacji - dopiero teraz mogłem to zrozumieć.

Niestety nie mam w swoich zasobach płyty Tubular Bells w wydaniu Virgin Records z tego czasu. Poszukiwania trwają. Chodzi o płytę z tą okładką:

Tutaj również można zobaczyć podobne przypadki:
http://arvin.schnell-web.net/xanalyser/
15 kHz z kawałkiem to częstotliwość odchylania poziomego w telewizorach kineskopowych, swego czasu popularnych
Różnie z kompatybilnością elektromagnetyczną bywało.

Jedna z ciekawszych historii radiowych. Bardzo takie lubię, dzięki za link.

Fajne fotki z Rugby: https://www.28dayslater.co.uk/threads/rugby-radio-site-building-b-a5-trunk-road-august-2013.83187/.
Wyniki śledztwa na półce z płytami:
Mam oryginalne wydanie Hergest Ridge, "recorded at the Manor - Spring 1974", na CD z roku 1984, ozn. CDV2013.
Na lewym kanale w pierwszym utworze widać to: http://www.galerieallegro.pl/zdjecia/Galeria/5011241/1.
Wyglądem (i z odsłuchu) przypomina to FSK, raz kropka z lewej (niższa f), raz z prawej (wyższa f).
Niestety informacje w sieci są nader skąpe:
"After the 1950s this transmitter, active as callsign GBR on 16.0 kHz, using Morse code and later on 15.975 kHz with frequency-shift keying FSK and minimum-shift keying MSK, was used for transmitting messages to submerged submarines." (Wikipedia).

Zaobserwowałem także silną i stabilną nośna bez modulacji na 19,5 kHz: http://www.galerieallegro.pl/zdjecia/Galeria/5011326/1. Wygląda to na SAQ Grimeton...

Płyty (ściągnięte z Sieci, jako FLAC): Ommadawn CDV2043 (1975/1984) i Incantations CDVDT101 1978/1985, nie zawierają nic podobnego.
Pozdrawiam!

Cześć.
„Dzwony rurowe” Mikea Oldfielda to specificzny utwór w historii muzyki. Pamięć mnie już troszkę zawodzi, ale wydaje mi się że Mike Oldfield nagrał cały ten utwór całkowicie sam, ścieżka po ścieżce na wielośladzie i był przedstawiany jako prekursor twórców tworzących muzykę nie w wynajętym studio, a we własnym domowym zaciszu. Miał to być przykład całkowicie niezależnego twórcy. Do czego zmierzam ? Ślad stacji radiowej mógł w takim przypadku powstać w jego domu na taśmie matce.

Mike Oldfield nagrał to sam, ścieżka po ścieżce. Ale w Manor Studio. To blisko anten tej stacji.

Tymczasem polecam lekturę o samej stacji, której sygnał został tak utrwalony.

Oto szkic systemu antenowego


i zdjęcie


Historyczny nadajnik telegraficzny z 1926r (Western Electric)


Główny nadajnik z 1927r. zasilany napięciem anodowym 12kV z generatorów łączonych szeregowo. Lampy elektronowe były rozbieralne, próżnia utrzymywana za pomocą systemu pomp. Ogólna moc generatorów rezerwowych z silnikami diesla osiągnęła 2,8MW. Stacja była zasilania z pierścienia średniego napięcia, wyrównanie obciążenia za pomocą generatorów z wirującą masą (flywheel). Podobny generator zabezpieczał ciągłość zasilania warszawskiego lotniska Okęcie jeszcze całkiem niedawno.



Jedna z cewek dopasowujących

Stosowano zestawy kondensatorów mikowych umieszczanych w wannie z olejem izolującym. Napięcie na niektórych elementach anteny przy pełnym wysterowaniu - 165kV, prąd u podstawy - 750A. Dość dużo pracy włożono w ochronę przed wyładowaniem koronowym.

W 1954r. zmodernizowano tę stację, powstał budynek B

Później do nadajników w tym ośrodku przeniesiono emisję z innych likwidowanych stacji.

Więcej znajdziecie tutaj, strona w języku angielskim.

Strona Alan Melia poświęcona stacji Rugby Radio. (Również w języku angielskim, oryginalna strona nie istnieje, zatem użyjemy mechanizmu internetowego archiwum Wayback Machine).

Gdy czytam o zastosowanych tam technologiach oraz o mocy nadawczej, wcale mnie nie dziwią zakłócenia w analogowym systemie audio Manor Studio.

Tak skończyła się epoka stacji VLF i wielkich masztów. 2 sierpnia 2007 roku ostatnie maszty zostały zniszczone


Tak wygląda ten teren już po demontażu anten.



Z nadajników na terenie Rugby Radio korzystała od 1987 do 1992r. stacja Portishead obsługująca komunikację na morzu. Większość anten rombowych wymieniono, zastępując je wieloelementowymi quadami stackowanymi a także obracanymi antenami logperiodycznymi.

Tak wyglądała hala nadajników w 1954r. - budynek B świeżo otwarty:

Moc nadajnika wynosiła 10kW, użyto nadajników "ST&C" QT3A4 odzyskanych z Ongar Radio w Esses a także nowych nadajników Marconi Fast Tune (MFT) H1141.

Sam nadajnik VLF tuż przed demontażem miał moc 60kW, prąd w antenę to 160A, moc emitowana EMRP - 15kW. 31 marca o północy nadano ostatnią wiadomość telegrafią:

GBR pisze:

VVV DE GBR VVV DE GBR. AFTER 77 YEARS, THREE MONTHS OF ALMOST CONTINUOUS OPERATION, THE GBR 16KHZ SERVICE FROM BT RADIO STATION RUGBY CEASES TODAY. A THANK YOU TO OUR CUSTOMERS, MAINLY THE ROYAL NAVY, WITHOUT WHOM THE SERVICE WOULD NOT HAVE BEEN REQUIRED AND WHOSE CO-OPERATION HAS ENABLED THE SERVICE TO RUN SO SMOOTHLY. A BIG THANK YOU MUST GO TO ALL OF THOSE WHO OVER THE YEARS HAVE BEEN INVOLVED IN THE DESIGN, CONSTRUCTION, MAINTENANCE AND OPERATION OF GBR. THEY CAN FEEL VERY PROUD OF PROVIDING A CONSISTENT HIGH LEVEL OF RELIABLE SERVICE AND A JOB WELL DONE. THIS IS THE FINAL TRANSMISSION AND GBR WILL NOW BE SHUT DOWN FOR THE LAST TIME. DE GBR GBR QRT.

To wszystko też stało się wspomnieniem.

Teraz juz wiem dlaczego po wysłuchaniu Dzwonow Rurowych w 1974 roku na plycie winylowej na Danielu i słuchawkach SN-60 w Bibliotece Wojewódzkiej w Zielonej Gorze od razu poszedlem zapisac się do radioklubu. Wcześniej ten temat w ogóle mnie nie interesowal. Stalem się ofiara działania zaszytych sygnalow podprogowych!
Teraz mam to samo jak oglądam Trwam, to mam chce glosowac na kogos innego niż jak oglądam TVN. Jak oni to robia?

Zgodnie z obietnicą - nagrałem i zmontowałem film. Co prawda nie jest jakoś szczególnie głęboki naukowo, ale kieruję go do ludzi, którzy z techniką radiową nie mają tyle wspólnego, co my.

SP3OSJ pisze:

Teraz juz wiem dlaczego po wysłuchaniu Dzwonow Rurowych w 1974 roku na plycie winylowej na Danielu i słuchawkach SN-60 w Bibliotece Wojewódzkiej w Zielonej Gorze od razu poszedlem zapisac się do radioklubu. Wcześniej ten temat w ogóle mnie nie interesowal. Stalem się ofiara działania zaszytych sygnalow podprogowych!
Teraz mam to samo jak oglądam Trwam, to mam chce glosowac na kogos innego niż jak oglądam TVN. Jak oni to robia?

Coś mi nie pasuje rok 1974 i gramofon Daniel,ale słuchawki SN60 tak

Lennon też coś tam ukrywał wśród dźwięków. W "Strawberry Fields Forever" na początku słychać titawkę, a w „A Day in the Life” pod koniec słychać, cytuję: "Kilkusekundowe piski, to dźwięk 15 000 Hz, który docelowo miał drażnić psy osób słuchających płytę, oraz (zapętlone rowkiem na winylowej płycie) nonsensowne okrzyki Beatlesów (w wersji CD, ze względu na ograniczenia techniczne, trwają one kilka sekund).". Koniec cytatu. Ma ktoś psa i mógłby sprawdzić?

Fajne wideo oby więcej takich