Tak i oto można powiedzieć że doturlaliśmy się do Oslo rowerkiem a raczej z prędkością rowerową.
Gdyby nie owa mała prędkość wiatru balon mógłby pozwiedzać znacznie większe obszary Europy. Ale wyż to wyż, na pogodę wpływu nie mamy ale i tak było fajnie.
Z wniosków technicznych tak jak zauważyliście nie jest możliwe (jak na razie ) całkowite przestawienie zasilania na solar aby czas nadawania trakerka był nieograniczony. Zapotrzebowanie na moc jest o wiele większe... Ktoś może stwierdzić że dzienne ramki mogłyby być rzadsze a traker powinien nadawać dopiero wtedy jak zgromadzi odpowiednią ilość energii do wysłania danych.
Niestety nasze mikronadajniczki mają spory dryf częstotliwości w zależności od temperatury i pojedyncze ramki wysyłane raz na kilka minut byłyby trudne do odbioru...
Krzysiek OSJ starał sie maksymalnie ograniczyć pobór prądu poprzez rzadsze nadawanie ramek, na szczęście jego balon wysyłał je zdublowane i przez ten dryf przeważnie udawało sie odebrać dopiero drugą.
Większe solary nie wchodza w rachubę bo po prostu będą za ciężkie.
Sięgamy po graniczne możliwosci techniczne ale główki pracują i na pewno jeszcze cos wymyślą
Dziękuję Krzyśkowi OSJ za wytrwałość w lotach a szczególnie dziekuję Tomkowi UOB bez którego nic byśmy nie zrobili. Wspierał nas czasowo, materiałowo, programowo i mentalnie. Tomku - przybij piątke!
P.S. Dzięki balonom możemy sobie sprawdzić jak dobre mamy anteny na pasma UKF i co sa warte w odbiorze pozahoryzontalnym.
Wielki test sprzętu odbiorczego
Mokrego dyngusa życzę wszystkim !
