No widzisz Jarku. W wątku, który wskazałeś jest trochę mitów i nieprawdziwych informacji. Generalnie, można wydzielić trzy strefy promieniowania anten. Strefa bliska, gdy odległość od anteny jest dużo mniejsza od 0,16 * długość fali. Jest to miejsce, gdzie następuje generowanie fali elektromagnetycznej. Wartość wektorów E i H maleje z odwrotnością trzeciej potęgi odległości, więc bardzo szybko. W tej strefie nie ma ogólnych zależności fazowych pomiędzy E i H. Dla każdego przypadku anteny w zależności od własności najbliższego środowiska te zależności są inne.
Można wyróżnić strefę przejściową mniej więcej od 0,16 do 0,5 długości fali. Tutaj pola maleją proporcjonalnie do odwrotności kwadratu odległości. Ta strefa jest wyróżniana dla anten o trochę większych wymiarach w stosunku do długości fali. A dalej rozciąga się strefa promieniowania, w której wektorki elektryczny i magnetyczny są już prostopadłe do siebie i dla powietrza i próżni obowiązuje zależność E=377*H. Tutaj wartość pól maleje proporcjonalnie do odwrotności odległości.
W tej strefie nie można już rozróżnić typu anteny, która to pole wygenerowała.
Podsumowując. Antena magnetyczna jest magnetyczna mniej więcej do 0,16 długości fali. W tych odległościach od anteny stosunek E/H jest rzędu kilkudziesięciu. Dla anten liniowych stosunek ten ma wartość kilku tysięcy. Więc rzeczywiście dla anten MPAM składowa magnetyczna pola jest kilkaset razy większa niż dla anten liniowych. Tyle teoria.
Nie znam norm na maksymalne wartości natężenia pól elektromagnetycznych. Może znasz?
Może się okazać, że operator, który siedzi blisko swojej wędkowej anteny jest poddany działaniu składowej elektrycznej pola EM znacznie przekraczające dopuszczalne wartości.
Zawsze im dalej od anteny tym lepiej a praca QRP daje wiele satysfakcji
A tak na koniec. Pole magnetyczne nie zjonizuje gazu w świetlówce. Film udowadnia, że MPMA generuje również składową elektryczną pola.
OK. Dzięki za linki.
