sq8nzd pisze:
Hmm.. Myślę, że pomysł Ci nie wyszedł, ponieważ nie było mu-metalowych "kurtyn". Z tego powodu wszystko się rozjechało.
Ale przyznasz, że idea odpychania magnesów jest warta zastanowienia się.
Ale tak na przykład dajmy na to silnik spalinowy (na benzynę) ... można sobie pomyśleć jak to ma działać ? Jakieś mini wybuchy z cylindrze, odpychanie tłoka ?
Otóż trzeba to zsynchronizować, by mieszanka paliwa + powietrza została wstrzyknięta, nastąpił zapłon i usuwanie spalin. To ma chodzić jak w zegarku. Moje free, także musi mieć tak wysoki poziom dokładności i precyzji....
PS. Nie ma tutaj przekształcania jednej energii w inną. Działa tylko i wyłącznie siła pola magnetycznego !
sp3qfe pisze:
Dawno temu próbowałem czegoś podobnego wykonałem w praktyce i to nie działało. Patrzysz tylko na fragment pola między biegunami, a trzeba uwzględnić cały jego obieg — linie pola magnetycznego są zamknięte od S do N poza magnesem. Dopiero wtedy widać, dlaczego to nie będzie działać w obecnej postaci.
Dawno temu próbowałem czegoś podobnego wykonałem w praktyce i to nie działało. Patrzysz tylko na fragment pola między biegunami, a trzeba uwzględnić cały jego obieg — linie pola magnetycznego są zamknięte od S do N poza magnesem. Dopiero wtedy widać, dlaczego to nie będzie działać w obecnej postaci.
Hmm.. Myślę, że pomysł Ci nie wyszedł, ponieważ nie było mu-metalowych "kurtyn". Z tego powodu wszystko się rozjechało.
Ale przyznasz, że idea odpychania magnesów jest warta zastanowienia się.
Ale tak na przykład dajmy na to silnik spalinowy (na benzynę) ... można sobie pomyśleć jak to ma działać ? Jakieś mini wybuchy z cylindrze, odpychanie tłoka ?
Otóż trzeba to zsynchronizować, by mieszanka paliwa + powietrza została wstrzyknięta, nastąpił zapłon i usuwanie spalin. To ma chodzić jak w zegarku. Moje free, także musi mieć tak wysoki poziom dokładności i precyzji....
PS. Nie ma tutaj przekształcania jednej energii w inną. Działa tylko i wyłącznie siła pola magnetycznego !
Być może popełniłem jakiej błędy. Sporo kasy w to włożyłem i czasu. Używałem różnych dodatkowych materiałów ferromagnetycznych o różnych przenikalnościach, obliczenia itp. Po prostu kiedyś też widziałem w tym pomyśle spory potencjał i rozumiem, skąd bierze się takie spojrzenie. Sam próbowałem to rozwijać, części nadal są. Teraz masz drukarki 3D. Wydaje mi się, że ogólnie pomysł ma swoje mocne strony, choć są też kwestie, które warto jeszcze przemyśleć. Jestem ciekaw, w jakim kierunku to pójdzie. Pamiętaj też, że nie ma nic za darmo... Najpierw trzeba ta energię w magnesie zgromadzić. Później masz zmiany energii, które też nie są bezstratne. A prądy wirowe? Przy przejściu jednego magnesu w drugi, trzeba "opór najpierw pokonać" trzeba zrobić jakiś "przerywacz", by potem wykorzystać energię odpychania magnetycznego. Nawet poduszki magnetyczne pod łożyska wykonałem ,)
Jest też druga sprawa — nie mam na to bezpośrednich dowodów, a jedynie pewne przesłanki. Moim zdaniem takie generatory mogły być już wykonywane w przeszłości, w połowie zeszłego wieku, na większą skalę. Jednak pola, jakie się wówczas wytwarzały, mogły powodować znaczny uszczerbek na zdrowiu, dlatego zaniechano tego kierunku... lub były niestabilne w pracy.
Armand, SP3QFE, (SWL: SP3 27 235)
PS. Z osobami, które nie chcą mi się przedstwić (nawet prywatnie) i "ukrywają swoja toższamość" nie dyskutuję. Nie chcesz publicznie, to przedstaw się poza forum.
Do U want to be HAM? Remember: Play fair on the air.
PS. Z osobami, które nie chcą mi się przedstwić (nawet prywatnie) i "ukrywają swoja toższamość" nie dyskutuję. Nie chcesz publicznie, to przedstaw się poza forum.
Do U want to be HAM? Remember: Play fair on the air.