jfr pisze:
To jeszcze jedno pytanie...
To jeszcze jedno pytanie...
W pierwszym przybliżeniu sprawa jest prosta. Bliskość gruntu wpływa na każdą antenę, między innymi powodując straty. GP 1/4 na 160m w większości przypadków jest umiejscowiony na poziomie ziemi, natomiast GP na 2m można łatwo umieścić w odległości wielu lambda od gruntu, co ogranicza jego wpływ. Idealny GP składa się promiennika i prostopadłej płaszczyzny doskonale przewodzącej, która bywa często mylnie nazywana uziemieniem... Efektywność maksymalna, maksimum promieniowania wzdłuż płaszczyzny. Rzeczywisty GP będzie miał parametry zależne od wielu czynników a to: odległości do gruntu, parametrów gruntu, długości i smukłości elementów, materiału elementów, wykonania substytutu płaszczyzny przewodzącej, a więc na przykład ilości radiali etc. GP na poziomie marnego gruntu z czterema radialami będzie miał zapewne wiele gorszych parametrów od dipola na wysokości lambda pół. Na marginesie czy ktoś nazywa jedno z ramion dipola uziemieniem? Natomiast dipol leżący na ziemi umożliwia łączność, ale będzie zapewne gorszy od GP wysoko nad ziemią. To nie jest wiedza tajemna z almanachów tylko prosta fizyka. Modelowanie jest pomocne, ale wszystko zależy od stopnia zgodności modelu z rzeczywistością. A tu bywa różnie, stąd wiele sprzecznych poglądów. Co do tematu dyskusji przykładowo w warunkach miejskich nad metalowym dachem budynku zdecydowanie wybrałbym na wyższe pasma GP niż dipol.