Dokładnie to co napisał Grzegorz SP2LIG.
Do anten o małej masie i powierzchni można zastosować rozwiąania z łożyskiem kulkowym tak jak to zrobił SP7DPT.
Optymalnym rozwiązaniem byłoby do takiej obudowy włożyć łożysko stożkowe o odpowiednich wymiarach i cały ciężar rury nośnej i anten oprzeć na jego pierścieniu wewnrzętrznym. Wówczas taki układ przenosi siły pionione (nie obciąża rotora) a także siły poprzeczne np od wiartu. Jest tylko kłopot z uszczelnieniem takiego łożyska tak aby woda spływająca po rurze nie dostawała się do niego.
Ja stosowałem pierścień przyspawany do rury nośnej, odpowiednio wytoczony w formie pokrywy, tak aby jego dolna część była ok 10mm poniżej obudowy łożyska. Przy odpowiednich wymiarach pokrywy i obudowy łożyska uzyskuje się jednocześnie precyzyjną osiowość całego układu i jednocześnie szczelkość.
Do anten o małej masie i powierzchni można zastosować rozwiąania z łożyskiem kulkowym tak jak to zrobił SP7DPT.
Optymalnym rozwiązaniem byłoby do takiej obudowy włożyć łożysko stożkowe o odpowiednich wymiarach i cały ciężar rury nośnej i anten oprzeć na jego pierścieniu wewnrzętrznym. Wówczas taki układ przenosi siły pionione (nie obciąża rotora) a także siły poprzeczne np od wiartu. Jest tylko kłopot z uszczelnieniem takiego łożyska tak aby woda spływająca po rurze nie dostawała się do niego.
Ja stosowałem pierścień przyspawany do rury nośnej, odpowiednio wytoczony w formie pokrywy, tak aby jego dolna część była ok 10mm poniżej obudowy łożyska. Przy odpowiednich wymiarach pokrywy i obudowy łożyska uzyskuje się jednocześnie precyzyjną osiowość całego układu i jednocześnie szczelkość.
Vy 73
Andrzej SP8LBK
Andrzej SP8LBK