W większości przypadków na wyjściu symetrycznym znajduje się we współczesnych urządzeniach tzw. driver linii audio. Może to być jeden z wielu specjalizowanych układów, które mają tę dziwną właściwość, że można uziemić jedno z wyjść i wtedy na drugim napięcie wyjściowe wzrasta dwukrotnie w stosunku do masy w stosunku do tego gdy wyjścia są obciążone symetrycznie. Mówiąc inaczej wyjście symetryczne nie musi być obciążone symetrycznie względem masy i zawsze napięcie sygnału audio między dwoma wyjściami pozostaje jednakowe (tzw. floating differential output). Drivery linii zawdzięczają tę specyficzną właściwość swojej wewnętrznej konfiguracji, którą można prześledzić po lewej stronie zdjęcia niżej:
Mając powyższe na względzie można wykonać bezpośrednie podłączenie wyjścia symetrycznego do niesymetrycznego wejścia w transiwerze z użyciem prostego tłumika oporowego dla obniżenia poziomu i zwarcia nóżek 1 z 3 w XLR.
Jeżeli urządzenia są blisko siebie miejsce umieszczenia rezystorów po dowolnej stronie łącza, jeżeli dalej przy transiwerze. Poprawę odporności na zakłócenia bez zmiany schematu podłączenia można uzyskać łącząc urządzenia audio z transiwerem kablem symetrycznym w ekranie i umieszczając zarówno rezystory jak i połączenie żył XLR po stronie transiwera. Pomoże też połączenie obudów audio i TRCV przewodem np. 2,5 mm2.
Mając powyższe na względzie można wykonać bezpośrednie podłączenie wyjścia symetrycznego do niesymetrycznego wejścia w transiwerze z użyciem prostego tłumika oporowego dla obniżenia poziomu i zwarcia nóżek 1 z 3 w XLR.
Jeżeli urządzenia są blisko siebie miejsce umieszczenia rezystorów po dowolnej stronie łącza, jeżeli dalej przy transiwerze. Poprawę odporności na zakłócenia bez zmiany schematu podłączenia można uzyskać łącząc urządzenia audio z transiwerem kablem symetrycznym w ekranie i umieszczając zarówno rezystory jak i połączenie żył XLR po stronie transiwera. Pomoże też połączenie obudów audio i TRCV przewodem np. 2,5 mm2.
Teoria i praktyka to immanentne części jednej całości.