Przynajmniej teoretycznie najlepszą liniowość uzyskuje się sterując w katodzie. Wtedy jednak potrzeba najwięcej mocy sterującej. Stabilność też jest dobra i konstrukcja przez to mało wymagająca pod względem umieszczenia elementów, ekranowania, odsprzężeń itp.
Sterowanie w siatce pierwszej nie jest trudne w neutralizacji. Problem tkwi zupełnie w czym innym. Mianowicie w niedostatecznie przemyślanym ekranowaniu, odsprzęganiu i rozmieszczeniu elementów a co za tym idzie w istnieniu wielu przypadkowych sprzężeń pasożytniczych. W dodatku wraz z przełączaniem pasm te pasożytnicze sprzężenia mogą być inne. W tej sytuacji neutralizacja musi nie tylko zlikwidować niestabilność pochodzącą od pojemności miedzyelektrodowych lamp ale też od tych sprzężeń co czasami jest niemożliwe.
Istnieje czasami stosowane rozwiązanie polegające na sterowaniu w siatce pierwszej i stłumieniu tej siatki opornikiem np. 200 omów. W tym wariancie możliwa jest stabilna praca PA, bez neutralizacji. Potrzebna moc do wysterowania jest mniejsza niż przy sterowaniu w katodzie.
Sterowanie w siatce pierwszej nie jest trudne w neutralizacji. Problem tkwi zupełnie w czym innym. Mianowicie w niedostatecznie przemyślanym ekranowaniu, odsprzęganiu i rozmieszczeniu elementów a co za tym idzie w istnieniu wielu przypadkowych sprzężeń pasożytniczych. W dodatku wraz z przełączaniem pasm te pasożytnicze sprzężenia mogą być inne. W tej sytuacji neutralizacja musi nie tylko zlikwidować niestabilność pochodzącą od pojemności miedzyelektrodowych lamp ale też od tych sprzężeń co czasami jest niemożliwe.
Istnieje czasami stosowane rozwiązanie polegające na sterowaniu w siatce pierwszej i stłumieniu tej siatki opornikiem np. 200 omów. W tym wariancie możliwa jest stabilna praca PA, bez neutralizacji. Potrzebna moc do wysterowania jest mniejsza niż przy sterowaniu w katodzie.
Teoria i praktyka to immanentne części jednej całości.