Oto jeden z najlepszych odbiorników z epoki, gdy na pasmach królowała telegrafia, a odbiorniki w większości były lampowe. Obok Redifona R-408 był to najbardziej dopracowany odbiornik z tej epoki - oto Marconi Atalanta
oto Atalanta w zadaniu, do którego się nadawała najlepiej - w odbiorze sygnałów telegraficznych nadawanych przez stacje VLF oraz na niskich zakresach HF. Dzisiejsze odbiorniki rzadko sięgają tak nisko - a na Atalancie bez problemu słychać!
Dwa kluby w kraju również nasłuchiwały SAQ ale prowadziły to na odbiornikach EKD300, również używanych dawniej w komunikacji morskiej.
Odbiornik ten z powodzeniem odbierał stacje broadcastingowe z różną szerokością pasma. Ma stabilne BFO i wystarczająco stabilne VFO by słuchać na nim także stacji SSB.
Atalanta (jak wiele odbiorników z tej epoki) ma też bardzo miłą własność - posiada układ, który umożliwia odczulenie odbiornika przy pracy QSK. Naciśnięcie klucza, które włączało kilowatowy nadajnik główny (pracujący do sąsiedniej anteny głównej, odbiór odbywał się na drugiej antenie), powodowało jednocześnie zablokowanie odbiornika przez odcięcie katody od masy i podanie wyższego napięcia na katodę. Po zwolnieniu klucza, odbiór następował natychmiast, gdyż nie występowało odczulanie przez nadzwyczaj silny sygnał nadajnika nadającego do drugiej z anten. Dziś już nikt tak nie robi, do pracy QSK można użyć przełączników na diodach PIN, najczęściej jednak stosujemy do tego celu przekaźniki. W epoce lampowej dwa układy odczulające (katodowy i siatkowy) umożliwiały pracę w pełnym QSK. Miałem okazję zobaczyć działanie takiego układu na żywo.
tutaj jest uproszczony schemat układu odczulania odbiornika, a tutaj jest jego instrukcja
Tak wygląda w środku od góry:
a tak od strony chassis
Zwróćcie uwagę na to, że na samym dole tuż przy płycie czołowej znajdował się wyłącznik, a obok niego elementy pod napięciem. Niejednego R/O kopnął prąd przy wyjmowaniu chassis z obudowy, gdy zapomniał całkowicie wyłączyć zasilanie...
oto Atalanta w zadaniu, do którego się nadawała najlepiej - w odbiorze sygnałów telegraficznych nadawanych przez stacje VLF oraz na niskich zakresach HF. Dzisiejsze odbiorniki rzadko sięgają tak nisko - a na Atalancie bez problemu słychać!
Dwa kluby w kraju również nasłuchiwały SAQ ale prowadziły to na odbiornikach EKD300, również używanych dawniej w komunikacji morskiej.
Odbiornik ten z powodzeniem odbierał stacje broadcastingowe z różną szerokością pasma. Ma stabilne BFO i wystarczająco stabilne VFO by słuchać na nim także stacji SSB.
Atalanta (jak wiele odbiorników z tej epoki) ma też bardzo miłą własność - posiada układ, który umożliwia odczulenie odbiornika przy pracy QSK. Naciśnięcie klucza, które włączało kilowatowy nadajnik główny (pracujący do sąsiedniej anteny głównej, odbiór odbywał się na drugiej antenie), powodowało jednocześnie zablokowanie odbiornika przez odcięcie katody od masy i podanie wyższego napięcia na katodę. Po zwolnieniu klucza, odbiór następował natychmiast, gdyż nie występowało odczulanie przez nadzwyczaj silny sygnał nadajnika nadającego do drugiej z anten. Dziś już nikt tak nie robi, do pracy QSK można użyć przełączników na diodach PIN, najczęściej jednak stosujemy do tego celu przekaźniki. W epoce lampowej dwa układy odczulające (katodowy i siatkowy) umożliwiały pracę w pełnym QSK. Miałem okazję zobaczyć działanie takiego układu na żywo.
tutaj jest uproszczony schemat układu odczulania odbiornika, a tutaj jest jego instrukcja
Tak wygląda w środku od góry:
a tak od strony chassis
Zwróćcie uwagę na to, że na samym dole tuż przy płycie czołowej znajdował się wyłącznik, a obok niego elementy pod napięciem. Niejednego R/O kopnął prąd przy wyjmowaniu chassis z obudowy, gdy zapomniał całkowicie wyłączyć zasilanie...
Sent from Marconi Oceanspan with 3x807 in the finals.
Pozdrawiam, SP5XMI Marcin
Pozdrawiam, SP5XMI Marcin