SP9RQA pisze:
Nie wiem jak teraz, ale w latach 80-tych radiolatarnie nadawały kryptonim lotniska na falach średnich, tak że pilot dostrajając się radiokompasem słyszał w słuchawkach z którego lotniska pochodzi sygnał. Więc i pilot musiał znać CW.
Nie wiem jak teraz, ale w latach 80-tych radiolatarnie nadawały kryptonim lotniska na falach średnich, tak że pilot dostrajając się radiokompasem słyszał w słuchawkach z którego lotniska pochodzi sygnał. Więc i pilot musiał znać CW.
Każdy nadajnik sygnału nawigacyjnego, czy średniofalowego - NDB, czy VHF - VOR/LOC/ILS, nadaje swój trzy literowy identyfikator za pomocą M-CW. Od pilotów nie wymaga się znajomości alfabetu Morse'a, na każdej mapie nawigacyjnej kody identyfikacyjne są rozpisane również graficznie. Procedura jest taka, że każdą radiopomoc wstrojoną na odbiorniku trzeba zweryfikować przez odsłuchanie jej identyfikatora. Co nowocześniejsze przyrządy/systemy pokładowe potrafią same wyświetlać odebrany identyfikator na ekranie obok ustawionej częstotliwości.
Co do IŁa-18 na zdjęciu, do łączności z kontrolą ruchu lotniczego - na pewno już nie. Natomiast do łączności "wewnątrz firmowej" - całkiem możliwe, każda linia latająca na większe odległości utrzymuje taką łączność lub przynajmniej umożliwia jej nawiązanie w razie konieczności.